Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 


Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση

Πρόσφατα Θέματα
Εικονοθήκη


Εσωτερικοι σύνδεσμοι

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Αγκυροβολιο Βατικα
MarineTraffic.com
counter

Αυγουστός 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Ημερολόγιο Ημερολόγιο

Gold Life/Gaia Group
Gold Life/Gaia Group

Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Σελίδα 1 από 2 1, 2  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:22

.
Καλησπέρα φίλοι,

Διαβάζοντας διάφορα βιβλία για τον τόπο μας, γεννήθηκε στο μυαλό μου η ιδέα να βρω και να συγκεντρώσω στο πρωτότυπο, τις πηγές που αναφέρονται στη βιβλιογραφία τους, προκειμένου να έχω μια πιο ξεκάθαρη άποψη για τις αναφορές τους (απαλλαγμένη από τις ερμηνείες και αναλύσεις των συγγραφέων τους). Επειδή πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα ενδιέφερε αρκετούς από τους αναγνώστες του φόρουμ, σκέφτηκα να ανοίξω ένα νέο topic και να ανεβάσω ότι έχω συγκεντρώσει ως τώρα, με την ελπίδα ότι θα συμπληρωθεί και με άλλες πηγές και από άλλα μέλη μας.

Τα σχετικά αποσπάσματα στα οποία γίνεται αναφορά για τα Βάτικα, είναι στη γλώσσα του πρωτότυπου κείμενου που διαθέτω (Νέα - αρχαία Ελληνικά, Αγγλικά, Γερμανικά). Η προσφορά για μετάφραση των αποσπασμάτων στη νεοελληνική είναι καλοδεχούμενη, όπως και η προσθήκη και άλλων πηγών. Τα αποσπάσματα που θα ακολουθήσουν είναι από :

Θουκυδίδη (460 -398 π.Χ)
Σκύλαξ (4ος αιώνας πχ)
Στράβων (1ος αιώνας π.Χ)
Παυσανία (2ος αιώνας μχ)
Leake (1777-1860)
Ernst Curtious (1814 -1896)
A. J. B. Wace (1879–1957) & F. W. Hasluck (1878 – 1920)

Ελπίζω το topic να βρει αποδοχή

ΥΓ: Ο Αύγουστος πλησιάζει. Πατρίδα έρχομαι !!!


.


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Χρήστος Τσίρος στις Πεμ Ιουλ 05 2012, 22:20, 1 φορά

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:27

Θουκυδίδης

Ο Θουκυδίδης (περίπου 460 -398 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός, παγκοσμίως γνωστός για τη συγγραφή της Ιστορίας του Πελοποννησιακού Πολέμου. Πρόκειται για ένα κλασικό ιστορικό έργο, το πρώτο στο είδος του, που αφηγείται τα γεγονότα του πολέμου μεταξύ της Αθήνας και της Σπάρτης (Πελοποννησιακός Πόλεμος, 431 - 404 π.Χ.).
Πηγές του Θουκυδίδη
Μιας και ο πόλεμος ήταν σύγχρονος του Θουκυδίδη, η κύρια πηγή του ήταν οι πληροφορίες που συνέλεξε ο ίδιος από αξιόπιστα πρόσωπα και οι λίγες επίσημες συνθήκες μεταξύ των πόλεων - κρατών. Για το διάστημα 424 - 404 π.Χ., οπότε ήταν εξόριστος από την Αθήνα, ήταν αναγκασμένος να πληροφορείται τα της πατρίδας του από έμμεσες πηγές. Προφανώς μπορούσε να παίρνει εύκολα πληροφορίες από γνωστούς του γιατί η απουσία του δεν φαίνεται να επηρέασε τη γνώση του για τα τεκταινόμενα στην πατρίδα του. Επίσης, η εξορία του θα του έδινε τη δυνατότητα να παίρνει πιο εύκολα στοιχεία από την Πελοποννησιακή πλευρά.
Διάδοση του έργου, συνεχιστές
Δεν είναι γνωστό ποιός ανέλαβε να εκδώσει την ημιτελή Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου, μετά το θάνατο του συγγραφέα. Είναι πάντως βέβαιο ότι έγινε σύντομα και χωρίς καμία επέμβαση στο περιεχόμενο. Το έργο διαδόθηκε πολύ γρήγορα και συνάντησε μεγάλη επιτυχία, όπως δείχνει και ο αριθμός των συγγραφέων εκείνης της εποχής που αποφάσισαν να το συνεχίσουν (εκτός του Ξενοφώντα, γνωρίζουμε τους Θεόπομπο, Κράτιππο, καθώς και τον ανώνυμο συγγραφέα της Οξυρρύγχου). Έχουν διασωθεί τα Ελληνικά του Ξενοφώντα, των οποίων το πρώτο μέρος εξιστορεί τον Πελοποννησιακό πόλεμο, από το σημείο που σταμάτησε ο Θουκυδίδης.
Στους μετέπειτα αιώνες, δεν υπήρξε κανείς που να αμφισβητήσει την αξιοπιστία του έργου και η κριτική επικεντρώθηκε στη ύφος του, με άλλους να το επαινούν και να το μιμούνται, και άλλους να το επικρίνουν. Στην αυτοκρατορική ρωμαϊκή εποχή, γίνεται ανάγνωσμα στα σχολεία και η χρήση του συνεχίζεται και στη βυζαντινή εποχή. Στο νεότερο Δυτικό κόσμο, ο Θουκυδίδης έγινε γνωστός στα μέσα του 15ου αι.



Έχει επεξεργασθεί από τον/την Χρήστος Τσίρος στις Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:52, 3 φορές συνολικά

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:29

Θουκυδίδης

ΒΙΒΛΙΟ Δ

Έτος 8ον : 424 - 423 π.Χ.


52. Δράσις των φυγάδων της Μυτιλήνης

Εις την αρχήν του επομένου θέρους έλαβε χώραν μερική έκλειψις του ηλίου, κατά την πρώτην ημέραν του σεληνιακού μηνός, και κατά το πρώτον δεκαήμερον του ιδίου σεισμός.Οι περισσότεροι φυγάδες της Μυτιλήνης και της λοιπής Λέσβου, χρησιμοποιούντες ως ορμητήριον την απέναντι στερεάν, εστρατολόγησαν μισθοφόρους και από τα πέριξ μέρη και από την Πελοπόννησον, και κατέλαβαν το Ροίτειον, το οποίον όμως απέδωσαν πάλιν, χωρίς να προξενήσουν καμμίαν ζημίαν, αφού έλαβαν ως λύτρα δύο χιλιάδας στατήρας της Φωκαίας. Ακολούθως, εξεστράτευσαν εναντίον της Αντάδρου και κατέλαβαν την πόλιν δια προδοσίας των κατοίκων. Το σχέδιόν των ήτο να ελευθερώσουν και τας άλλας πόλεις, τας ονομαζομένας Ακταίας αι οποίαι ανήκαν πριν εις τους Μυτιληναίους, αλλά κατείχοντο ήδη από τους Αθηναίους, προ πάντων όμως ενδιεφέροντο δια την Άντανδρον. Ήτο τωόντι εύκολος η εκεί κατασκευή πλοίων και άλλων πολεμικών ειδών, ένεκα της αφθονίας της ξυλείας, την οποίαν εξησφάλιζε το γεγονός ότι η πόλις κείται εις τους πρόποδας της Ίδης. Και το σχέδιόν των ήτο, αφού ενισχύσουν την οχύρωσίν της, να την χρησιμοποιήσουν ως κατάλληλον ορμητήριον, όχι μόνον δια να βλάπτουν την πλησίον κειμένην Λέσβον, αλλά και δια να γίνουν κύριοι των Αιολικών πόλεων της στερεάς. Την εκτέλεσιν των σχεδίων τούτων επρόκειτο ήδη να ετοιμάσουν.

53. Οι Αθηναίοι καταλαμβάνουν τα Κύθηρα

Κατά την διάρκειαν του ιδίου θέρους, οι Αθηναίοι υπό την αρχηγίαν του Νικίου, υιού του Νικηράτου, του Νικοστράτου, υιού του Διειτρέφους, και του Αυτοκλέους, υιού του Τολμαίου, εξεστράτευσαν εναντίον των Κυθήρων, με εξήντα πλοία δύο χιλιάδας οπλίτας και ολίγους ιππείς, συνοδευόμενοι και από απόσπασμα Μιλησίων και άλλων συμμάχων. Τα Κύθηρα είναι νήσος κειμένη πλησίον της Λακωνικής, απέναντι του Μαλέα. Οι κάτοικοί της είναι Λακεδαιμόνιοι, από τους Περιοίκους, και κατ' έτος εστέλλετο εκεί από την Σπάρτην άρχων, καλούμενος "Κυθηροδίκης". Οι Λακεδαιμόνιοι διετήρουν εκεί φρουράν οπλιτών, την οποίαν ανενέωναν τακτικά, και εδείκνυαν πολύ ενδιαφέρον δια την νήσον. Διότι όχι μόνον εχρησίμευεν ως σταθμός ανεφοδιασμού δια τα εμπορικά πλοία, που ήρχοντο από την Αίγυπτον και την Λιβύην, αλλά και, επειδή εκτείνεται ολόκληρος προς το Σικελικόν και το Κρητικόν πέλαγος, τους επροστάτευε συγχρόνως εναντίον πειρατικών επιδρομών από το μέρος της θαλάσσης, από το οποίον και μόνον ημπορούσε να υποστή λεηλασίας η Λακωνική.

54. Μετά τον κατάπλουν του Αθηναϊκού στόλου εις Κύθηρα, οι Αθηναίοι με δέκα πλοία και δισχιλίους Μιλησίους οπλίτας κατέλαβαν την παραθαλλάσιαν πόλιν Σκάνδειαν. Ο λοιπός στρατός απεβιβάσθη εις το μέρος της νήσου, το απέναντι του Μαλέα, και ήρχισε να προελαύνη κατά της μεσογείου πόλεως των Κυθήρων, και μετ' ολίγον συνήντησεν ολόκληρον την εγχωρίαν δύναμιν στρατοπεδευμένην. Κατά την μάχην, η οποία συνεκροτήθη, οι Κυθήριοι ολίγην μόνον ώραν αντεστάθησαν, έπειτα έστρεψαν τα νώτα και κατέφυγαν εις την μεσόγειον πόλιν και ακολούθως παρεδόθησαν εις τον Νικίαν και τους συναρχηγούς του, αναθέσαντες εις τον Αθηναϊκόν λαόν ν' αποφασίση περί της τύχης των, εξαιρουμένης μόνον της εις θάνατον καταδίκης. Ο Νικίας, άλλωστε, είχεν έλθει προηγουμένως εις διαπραγματεύσεις με μερικούς Κυθηρίους, πράγμα το οποίον και τότε διηυκόλυνε την συνεννόησιν, και βραδύτερον εξησφάλισεν εις τους κατοίκους συμφερωτέρους όρους. Αν έλειπαν, τωόντι, αι διαπραγματεύσεις αυταί, οι Αθηναίοι θα εξετόπιζαν τους Κυθηρίους, όχι μόνον διότι είναι Λακεδαιμόνοι, αλλά και διότι η νήσος κείται εις τόσον επίκαιρον θέσιν απέναντι της Λακωνικής. Μετά την συνθηκολογίαν, οι Αθηναίοι εγκατεστάθησαν οριστικώς εις την παρά τον λιμένα πόλιν της Σκανδείας, έλαβαν όσα άλλα μέτρα ήσαν αναγκαία δια την εξασφάλισιν της νήσου, και έπλευσαν εις την Ασίνην, το Έλος και τας περισσοτέρας άλλας παραλίους πόλεις της Λακωνικής, όπου, ενεργούντες αποβάσεις και καταυλιζόμενοι, εις επίκαιρα σημεία του εδάφους, προέβησαν εις ερήμωσιν της χώρας επί μίαν περίπου εβδομάδα.


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Χρήστος Τσίρος στις Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:52, 1 φορά

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:30

Θουκυδίδης

55. Μολονότι οι Λακεδαιμόνιοι, βλέποντες ότι οι Αθηναίοι κατέχουν τα Κύθηρα, εφοβήθησαν συγχρόνως ότι θα ενήργουν τοιαύτας αποβάσεις και εις το ιδικόν των ακόμη έδαφος, δεν συνεκέντρωσαν όμως πουθενά τας δυνάμεις των, δια ν' αντιταχθούν. Έστειλαν, εν τούτοις, προς φρούρησιν ισχυρά στρατιωτικά αποσπάσματα εις διάφορα μέρη της χώρας, αναλόγως των αναγκών εκάστου μέρους, και εν γένει έλαβαν πολλά προφυλακτικά μέτρα, διότι εφοβούντο μήπως δια βίαιου κινήματος επιδιωχθή μεταβολή της πολιτειακής καταστάσεως. Είχαν ήδη υποστή την μεγάλην και απροσδόκητον συμφοράν της Σφακτηρίας, η Πύλος και τα Κύθηρα ευρίσκοντο εις χείρας των εχθρών, και ο πόλεμος τους ηπείλει από όλα τα σημεία με ταχέα πλήγματα, κατά των οποίων έγκαιρος προφύλαξις δεν ήτο δυνατή. Ως εκ τούτου, ωργάνωσαν, παρά την συνήθειάν των, σώμα τετρακοσίων ιππέων και τοξοτών. Εις τας πολεμικάς των, εξ άλλου, επιχειρήσεις εδείχθησαν πολύ περισσότερον διστακτικοί τώρα παρά κάθε άλλην προηγουμένην φοράν, λόγω του ότι είχαν περιπλακή εις πόλεμον ναυτικόν, δια τον οποίον η στρατιωτική των προετοιμασία ήτο όλως διόλου ξένη, και μάλιστα εναντίον των Αθηναίων, οι οποίοι την παράλειψιν τολμήματος εθεώρουν πάντοτε ως θετικήν απώλειαν εκείνου, το οποίον κατά την ιδέαν των ημπορούσε να κατορθωθή. Συγχρόνως, τα απροσδόκητα πλήγματα της τύχης, τα οποία επήλθαν τόσον πολλά εις διάστημα τόσον ολίγον, τους κατετρόμαξαν, και κατείχοντο από τον φόβον μήπως περιπέσουν και πάλιν εις συμφοράν καθώς εκείνην της Σφακτηρίας. Δι' αυτό δε και έγιναν ατολμότεροι εις το ν' αντιμετωπίζουν τους κινδύνους μάχης, δίοτι ενόμιζαν ότι κάθε επιχείρησίς των θ' αποτύχη, καθόσον ασυνήθιστοι προηγουμένως εις ατυχίας, είχαν χάσει τώρα κάθε αυτοπεποίθησιν.

56. Ερήμωσις της παραλίας της Λακωνικής υπό των Αθηναίων

Δια τούτο, και τον καιρόν που οι Αθηναίοι ηρήμωναν την Λακωνικήν παραλίαν, οι Λακεδαιμόνιοι, ως επί το πλείστον, έμεναν ήσυχοι διότι εις την ψυχικήν κατάστασιν που ευρίσκοντο, κάθε στρατιωτικόν απόσπασμα, το οποίον εφύλαττεν εν μέρος, όπου τυχόν εγίνετο απόβασις, εθεώρει ότι η αριθμητική του αδυναμία δεν του επέτρεπε ν' αντισταθή. Εν τοιούτον απόσπασμα το οποίον έτυχε ν' αντιταχθή πλησίον της Κοτύρτης και της Αφροδισίας, έτρεψεν εις φυγήν δι' αιφνιδίας επιθέσεως στίφος ψιλών στρατιωτών, οι οποίοι ήσαν διεσπαρμένοι, αλλ' όταν ευρέθη αντιμέτωπον προς τους οπλίτας, υπεχώρησε πάλιν, αφού έχασε μερικούς άνδρας και όπλα. Οι Αθηναίοι, αφού έστησαν τρόπαιον, απέπλευσαν εις Κύθηρα. Απ' εκεί, αφού έκαμψαν τον Μαλέαν, έπλευσαν εις Επίδαυρον την Λιμηράν, όπου ηρήμωσαν μέρος της χώρας, και ακολούθως εις την Θυρέαν, η οποία κείται εις την επαρχίαν, την καλουμένην Κυνουρίαν, μεταξύ Αργολίδος και Λακωνικής. Οι Λακεδαιμόνιοι, εις τους οποίους ανήκεν η Θυρέα, την είχαν παραχωρήσει εις τους εξορίστους Αιγινήτας προς κατοικίαν, και δια τας υπηρεσίας που τους είχαν προσφέρει κατά την εποχήν του σεισμού και της επαναστάσεως των Ειλώτων, και διότι ηκολούθησαν πάντοτε την πολιτικήν των, μολονότι ήσαν υπήκοοι των Αθηναίων.

57. Όταν επλησίαζεν ο Αθηναϊκός στόλος, οι Αιγινήται εγκατέλειψαν το φρούριον, το οποίον έκτιζαν τότε πλησίον της θαλάσσης, και απεσύρθησαν εις την άνω πόλιν, η οποία απέχει από την θάλασσαν δέκα περίπου στάδια, και όπου είχαν την κατοικίαν των. Εν από τα στρατιωτικά αποσπάσματα, που είχαν στείλει οι Λακεδαιμόνιοι εις διάφορα μέρη της χώρας, και το οποίον τους εβοήθει εις την οικοδομήν του φρουρίου, ηρνήθη, παρά τας παρακλήσεις των Αιγινητών, να εισέλθη μαζί των εντός του τείχους της πόλεως, διότι εθεώρησεν επικίνδυνον να εγκλεισθή εντός αυτού. Απεσύρθη, λοιπόν, εις τα υψώματα, όπου έμενεν εις αδράνειαν, διότι εθεώρει ότι δεν ήτο εις θέσιν ν' αντιμετωπίση τους Αθηναίους, οι οποίοι κατέπλευσαν εν τω μεταξύ και εβάδισαν αμέσως με όλον των τον στρατόν εναντίον της Θυρέας, την οποίαν και εκυρίευσαν. Και αφού διήρπασαν την πόλιν, την έκαυσαν και επέστρεψαν εις τας Αθήνας, φέροντες αιχμαλώτους τους Αιγινήτας, όσοι δεν είχαν φονευθή κατά την μάχην, και τον Λακεδαιμόνιον αρμοστήν της πόλεως, Τάνταλον, υιόν του Πατροκλέους, ο οποίος, τραυματισθείς, ηχμαλωτίσθη. Παρέλαβαν επίσης και ολίγους Κυθηρίους, τους οποίους εθεώρησαν ότι επεβάλλετο να εκτοπίσουν, χάριν ασφαλείας. Τους τελευταίους αυτούς ο Αθηναϊκός λαός απεφάσισε να τοποθετήση προς φύλαξιν εις τας νήσους, ενώ εις τους άλλους Κυθηρίους επέτρεψε να κατοικούν την νήσον των, πληρώνοντες τέσσαρα τάλαντα ετήσιον φόρον. Όλους όμως τους Αιγινήτας αιχμαλώτους, ένεκα της προηγουμένης πατροπαραδότου έχθρας των, απεφάσισαν να θανατώσουν, και να φυλακίσουν τον Τάνταλον μαζί με τους άλλους Λακεδαιμονίους, τους αιχμαλωτισθέντας εις την Σφακτηρίαν.


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Χρήστος Τσίρος στις Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:53, 1 φορά

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:44

Σκύλαξ

Ο Σκύλαξ ο Καρυανδεύς ήταν εξερευνητής του 6ου αιώνα π.Χ., ο οποίος με εντολή του Δαρείου Α' εξερεύνησε τις ασιατικές ακτές πέρα από τον Ινδό ποταμό όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος[1].
Καταγόταν από τα Καρύανδα της Καρίας.
Με το ίδιο όνομα αναφέρεται συγγραφέας και εξερευνητής του 4ου αιώνα π.Χ. ο οποίος αντέγραψε και απέδωσε πιθανότατα με περικοπές και το έργο του Σκύλακος του Καρυανδρέως "Περίπλους" . Για να ξεχωρίζει από τον Σκύλακα του 6ου αιώνα, αναφέρεται ως "Ψευδοσκύλαξ".
Ο Αριστοτέλης αναφέρει το Σκύλακα στα Πολιτικά του, για αναφορά του στους Ινδούς βασιλείς.
Από τον Στράβωνα αναφέρεται στη Γεωγραφία του (βιβλίο 12, κεφ.4, παρ. Cool.


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Χρήστος Τσίρος στις Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:51, 1 φορά

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Πεμ Ιουλ 05 2012, 11:49

.
Σκύλαξ



[ Μετά τους Μεσσηνίους είναι] ο λαός της Λακεδαίμονος,και οι παρακάτω πόλεις στην χώρα: Ασίνη, Μοθώνη,το λιμάνι του Αχιλλείου και στην από πίσω ακτή, το λιμάνι του Ψαμαθούντα. Ανάμεσα στα δύο λιμάνια,(σε χερσόνησο που) εξέχει προς την θάλασσα,ιερό του Ποσειδώνα, ο Ταίναρος,η πόλη Λάς με λιμάνι.Μετά, το Γύθειο,όπου υπάρχει ναυπηγείο και οχύρωμα,ο ποταμός Ευρώτας, η πόλη Βοία, το ακρωτήριο Μαλέα.Στην περιοχή είναι το νησί των Κυθήρων,με πόλη και λιμάνι.Μετά τα Κύθηρα, το νησί της Κρήτης.Μετά το ακρωτήρι που αναφέραμε , Σίδη, πόλη και λιμάνι, Επίδαυρος, πόλη και λιμάνι,Πρασία, πόλη και λιμάνι,Μέθανα, πόλη και λιμάνι.Υπάρχουν κι άλλες πολλές πόλεις των Λακεδαιμονίων.Στο εσωτερικό βρίσκεται η Σπάρτη και πολλές ακόμη πόλεις.Η χώρα των Λακεδαιμονίων παραπλέεται σε τρείς ημέρες.

.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Γιάννης Ψαρράκης Την / Το Πεμ Ιουλ 05 2012, 20:43

Συγχαρητήρια Χρήστο!!

Απο τα καλύτερα τόπικ του φόρουμ.

Να μαθαίνουμε τον τόπο μας..... που τόσο δεν γνωρίζουμε.

Γιάννης Ψαρράκης

Αριθμός μηνυμάτων : 656
Ημερομηνία εγγραφής : 03/09/2009

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Παρ Ιουλ 06 2012, 11:12

.

Γιάννη, σ’ ευχαριστώ για την ενθάρρυνση. Ελπίζω όταν κατέβω Νεάπολη να συναντηθούμε να τα πούμε κι από κοντά.

Συνεχίζουμε με Στράβωνα και Παυσανία !!!

.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Παρ Ιουλ 06 2012, 11:14

Στράβων

Ο Στράβων ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός, γεωγράφος και φιλόσοφος. Ειδικότερα, ως γεωγράφος, συγκαταλέγεται στους διασημότερους της αρχαίας εποχής.

Βιογραφία
Ο Στράβων γεννήθηκε από πλούσια οικογένεια το 63 ή το 64 π.Χ. στην Αμάσεια του Πόντου, όπου και πέθανε, σε ηλικία 90 περίπου ετών (λίγο μετά το 23 μ.Χ.). Η Αμάσεια πλέον ανήκει στη σημερινή Τουρκία, ωστόσο την περίοδο που γεννήθηκε ο Στράβων, η περιοχή αυτή είχε μόλις ενσωματωθεί στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Απέκτησε μόρφωση εξειδικευμένη κι εκλεκτή από μεγάλους δασκάλους της εποχής του και μελέτησε τα γραπτά διάφορων γεωγράφων και φιλοσόφων της αρχαιότητας, αρχικά στην περιοχή του και αργότερα στη Ρώμη. Ταξίδεψε αρκετά, μεταξύ άλλων στην Αίγυπτο και την Αιθιοπία. Σε ό,τι αφορά στις φιλοσοφικές του πεποιθήσεις, ήταν οπαδός του στωικισμού, ενώ στην πολιτική ήταν υπέρμαχος του ρωμαϊκού ιμπεριαλισμού. Στο διάστημα των ταξιδιών του φρόντισε να συλλέξει όλο το απαιτούμενο υλικό, το οποίο τον βοήθησε αργὀτερα στη συγγραφή ιστορικών και γεωγραφικών έργων. Τα δύο μεγαλύτερα έργα του είναι τα Ιστορικά υπομνήματα και τα περίφημα Γεωγραφικά του. Τα Ιστορικά υπομνήματα αποτελούνται από 47 βιβλία γραμμένα σε πάπυρο, τα περισσότερα εκ των οποίων χάθηκαν, με αποτέλεσμα τα σωζόμενα αποσπάσματα (που σήμερα βρίσκονται στην κατοχή του πανεπιστημίου του Μιλάνου) να μην επιτρέπουν τον σχηματισμό ακριβούς εικόνας του όλου έργου. Το έργο του "Γεωγραφικά", που αποτελείται από 17 βιβλία, ευτυχώς σώζεται ακέραιο και σε άριστη κατάσταση, χαρίζοντας τη φήμη και τη δόξα του στους κατοπινούς αιώνες. Πρόκειται για ένα περιληπτικό μεν, αλλά σαφέστατο και μεθοδικό σύγγραμμα, όχι απλά και μόνο χρήσιμο, αλλά και πραγματικά πολύτιμο σε ό,τι αφορά στην πληροφόρηση για τα πράγματα της εποχής του, καθώς παρουσιάζει την περιγραφική ιστορία ανθρώπων και πόλεων από διαφορετικές περιοχές του τότε γνωστού κόσμου. Το έργο αυτό του Στράβωνος είναι, θα μπορούσαμε να πούμε, ο πιο ακριβής και ποιοτικός ‘παγκόσμιος Γεωγραφικός Άτλας’ της εποχής του. Δεν έχουμε πληροφορίες για το ακριβές χρονοδιάγραμμα της συγγραφής του έργου του, ωστόσο αναφορές στα κείμενά του τοποθετούν την ολοκλήρωση των "Γεωγραφικών" στο διάστημα κατά το οποίο τα ηνία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε ο Τιβέριος.

.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Παρ Ιουλ 06 2012, 11:16

Στράβων

ΒΙΒΛΙΟ 8
Κεφάλαιο 5
5.1


Ἔστι δ᾽ οὖν μετὰ τὸν Μεσσηνιακὸν κόλπον ὁ Λακωνικὸς μεταξὺ Ταινάρου καὶ Μαλεῶν, ἐκκλίνων μικρὸν ἀπὸ μεσημβρίας πρὸς ἕω• διέχουσι δὲ σταδίους ἑκατὸν τριάκοντα αἱ Θυρίδες τοῦ Ταινάρου ἐν τῶι Μεσσηνιακῶι οὖσαι κόλπωι, ῥοώδης κρημνός. τούτων δ᾽ ὑπέρκειται τὸ Ταΰγετον• ἔστι δ᾽ ὄρος μικρὸν ὑπὲρ τῆς θαλάττης ὑψηλόν τε καὶ ὄρθιον, συνάπτον κατὰ τὰ προσάρκτια μέρη ταῖς Ἀρκαδικαῖς ὑπωρείαις, ὥστε καταλείπεσθαι μεταξὺ αὐλῶνα, καθ᾽ ὃν ἡ Μεσσηνία συνεχής ἐστι τῆι Λακωνικῆι. ὑποπέπτωκε δὲ τῶι Ταϋγέτωι ἡ Σπάρτη ἐν μεσογαίαι καὶ Ἀμύκλαι, οὗ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἱερόν, καὶ ἡ Φᾶρις. ἔστι μὲν οὖν ἐν κοιλοτέρωι χωρίωι τὸ τῆς πόλεως ἔδαφος καίπερ ἀπολαμβάνον ὄρη μεταξύ• ἀλλ᾽ οὐδέν γε μέρος αὐτοῦ λιμνάζει, τὸ δὲ παλαιὸν ἐλίμναζε τὸ προάστειον, καὶ ἐκάλουν αὐτὸ Λίμνας• καὶ τὸ τοῦ Διονύσου ἱερὸν ἐν Λίμναις ἐφ᾽ ὑγροῦ βεβηκὸς ἐτύγχανε, νῦν δ᾽ ἐπὶ ξηροῦ τὴν ἵδρυσιν ἔχει. ἐν δὲ τῶι κόλπωι τῆς παραλίας τὸ μὲν Ταίναρον ἀκτή ἐστιν ἐκκειμένη τὸ ἱερὸν ἔχουσα τοῦ Ποσειδῶνος ἐν ἄλσει ἱδρυμένον• πλησίον δ᾽ ἐστὶν ἄντρον, δι᾽ οὗ τὸν Κέρβερον ἀναχθῆναι μυθεύουσιν ὑφ᾽ Ἡρακλέους ἐξ ἅιδου. ἐντεῦθεν δ᾽ εἰς μὲν Φυκοῦντα ἄκραν τῆς Κυρηναίας πρὸς νότον δίαρμά ἐστι σταδίων τρισχιλίων• εἰς δὲ Πάχυνον πρὸς δύσιν, τὸ τῆς Σικελίας ἀκρωτήριον, τετρακισχιλίων ἑξακοσίων, τινὲς δὲ τετρακισχιλίων φασίν• εἰς δὲ Μαλέας πρὸς ἕω ἑξακοσίων ἑβδομήκοντα κατακολπίζοντι• εἰς δὲ Ὄνου γνάθον, ταπεινὴν χερρόνησον ἐνδοτέρω τῶν Μαλεῶν, πεντακοσίων εἴκοσι (πρόκειται δὲ κατὰ τούτου Κύθηρα ἐν τετταράκοντα σταδίοις, νῆσος εὐλίμενος, πόλιν ἔχουσα ὁμώνυμον, ἣν ἔσχεν Εὐρυκλῆς ἐν μέρει κτήσεως ἰδίας ὁ καθ᾽ ἡμᾶς τῶν Λακεδαιμονίων ἡγεμών• περίκειται δὲ νησίδια πλείω τὰ μὲν ἐγγὺς τὰ δὲ καὶ μικρὸν ἀπωτέρω)• εἰς δὲ Κώρυκον ἄκραν τῆς Κρήτης ἐγγυτάτω πλοῦς ἐστι σταδίων ἑπτακοσίων πεντήκοντα.

5.2

Μετὰ δὲ Ταίναρον πλέοντι ἐπὶ τὴν Ὄνου γνάθον καὶ Μαλέας Ψαμαθοῦς ἐστι πόλις• εἶτ᾽ Ἀσίνη καὶ Γύθειον τὸ τῆς Σπάρτης ἐπίνειον ἐν διακοσίοις καὶ τετταράκοντα σταδίοις ἱδρυμένον• ἔχει δ᾽, ὥς φασι, τὸ ναύσταθμον ὀρυκτόν• εἶθ᾽ ὁ Εὐρώτας ἐκδίδωσι μεταξὺ Γυθείου καὶ Ἀκραίων. τέως μὲν οὖν ὁ πλοῦς ἐστι παρ᾽ αἰγιαλὸν ὅσον διακοσίων καὶ τετταράκοντα σταδίων• εἶθ᾽ ἑλῶδες ὑπέρκειται χωρίον καὶ κώμη Ἕλος• πρότερον δ᾽ ἦν πόλις, καθάπερ καὶ Ὅμηρός φησιν «οἵ «τ᾽ ἄρ᾽ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τ᾽ ἔφαλον πτολίεθρον.» κτίσμα δ᾽ Ἑλίου φασὶ τοῦ Περσέως. ἔστι δὲ καὶ πεδίον καλούμενον Λεύκη• εἶτα πόλις ἐπὶ χερρονήσου ἱδρυμένη Κυπαρισσία λιμένα ἔχουσα• εἶτα ἡ Ὄνου γνάθος λιμένα ἔχουσα• εἶτα Βοία πόλις, εἶτα Μαλέαι• στάδιοι δ᾽ εἰς αὐτὰς ἀπὸ τῆς Ὄνου γνάθου πεντήκοντα καὶ ἑκατόν• ἔστι δὲ καὶ Ἀσωπὸς πόλις ἐν τῆι Λακωνικῆι.

.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Παρ Ιουλ 06 2012, 11:20

Στράβων

ΒΙΒΛΙΟ 8
Κεφάλαιο 6
6.1


Μετὰ δὲ Μαλέας ὁ Ἀργολικὸς ἐκδέχεται κόλπος καὶ ὁ Ἑρμιονικός, ὁ μὲν μέχρι τοῦ Σκυλλαίου πλέοντι ὡς πρὸς ἕω βλέπων καὶ πρὸς τὰς Κυκλάδας, ὁ δὲ ἑωθινώτερος τούτου μέχρι πρὸς Αἴγιναν καὶ τὴν Ἐπιδαυρίαν. τὰ μὲν δὴ πρῶτα τοῦ Ἀργολικοῦ Λάκωνες ἔχουσι, τὰ δὲ λοιπὰ Ἀργεῖοι• ἐν οἷς ἐστι τῶν μὲν Λακώνων τὸ Δήλιον ἱερὸν Ἀπόλλωνος ὁμώνυμον τῶι Βοιωτιακῶι, καὶ Μινώα φρούριον ὁμώνυμος καὶ αὕτη τῆι Μεγαρικῆι, καὶ ἡ λιμηρὰ Ἐπίδαυρος, ὡς Ἀρτεμίδωρός φησιν. Ἀπολλόδωρος δὲ Κυθήρων πλησίον ἱστορεῖ ταύτην, εὐλίμενον δὲ οὖσαν βραχέως καὶ ἐπιτετμημένως λιμηρὰν εἰρῆσθαι ὡς ἂν λιμενηράν, μεταβεβληκέναι δὲ τοὔνομα. ἔστι δὲ τραχὺς ὁ παράπλους εὐθὺς ἀπὸ Μαλεῶν ἀρξάμενος μέχρι πολλοῦ ὁ Λακωνικός, ἔχει δ᾽ ὅμως ὑφόρμους καὶ λιμένας. ἡ λοιπὴ δ᾽ ἐστὶ παραλία εὐλίμενος, νησίδιά τε πολλὰ πρόκειται αὐτῆς οὐκ ἄξια μνήμης.

6.20

Ὁ δὲ Κόρινθος ἀφνειὸς μὲν λέγεται διὰ τὸ ἐμπόριον, ἐπὶ τῶι Ἰσθμῶι κείμενος καὶ δυεῖν λιμένων [ὢν] κύριος, ὧν ὁ μὲν τῆς Ἀσίας ὁ δὲ τῆς Ἰταλίας ἐγγύς ἐστι * * * καὶ ῥαιδίας ποιεῖ τὰς ἑκατέρωθεν ἀμοιβὰς τῶν φορτίων πρὸς ἀλλήλους τοῖς τοσοῦτον ἀφεστῶσιν. ἦν δ᾽ ὥσπερ ὁ πορθμὸς οὐκ εὔπλους ὁ κατὰ τὴν Σικελίαν τὸ παλαιόν, οὕτω καὶ τὰ πελάγη καὶ μάλιστα τὸ ὑπὲρ Μαλεῶν διὰ τὰς ἀντιπνοίας• ἀφ᾽ οὗ καὶ παροιμιάζονται «Μαλέας δὲ κάμψας ἐπιλάθου τῶν οἴκαδε.» ἀγαπητὸν οὖν ἑκατέροις ἦν τοῖς τε ἐκ τῆς Ἰταλίας καὶ ἐκ τῆς Ἀσίας ἐμπόροις, ἀφεῖσι τὸν περὶ Μαλέας πλοῦν, κατάγεσθαι τὸν φόρτον αὐτόθι• καὶ πεζῆι δὲ τῶν ἐκκομιζομένων ἐκ τῆς Πελοποννήσου καὶ τῶν εἰσαγομένων ἔπιπτε τὰ τέλη τοῖς τὰ κλεῖθρα ἔχουσι. διέμεινε δὲ τοῦτο καὶ εἰς ὕστερον μέχρι παντός• τοῖς δ᾽ ὕστερον καὶ πλείω προσεγίνετο πλεονεκτήματα• καὶ γὰρ ὁ Ἰσθμικὸς ἀγὼν ἐκεῖ συντελούμενος ὄχλους ἐπήγετο, καὶ οἱ Βακχιάδαι τυραννήσαντες, πλούσιοι καὶ πολλοὶ καὶ γένος λαμπροί, διακόσια ἔτη σχεδόν τι κατέσχον τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ ἐμπόριον ἀδεῶς ἐκαρπώσαντο• τούτους δὲ Κύψελος καταλύσας αὐτὸς ἐτυράννησε, καὶ μέχρι τριγονίας ὁ οἶκος αὐτοῦ συνέμεινε• τοῦ δὲ περὶ τὸν οἶκον τοῦτον πλούτου μαρτύριον τὸ Ὀλυμπίασιν ἀνάθημα Κυψέλου, σφυρήλατος χρυσοῦς ἀνδριὰς εὐμεγέθης [Διός]. Δημάρατός τε, εἷς τῶν ἐν Κορίνθωι δυναστευσάντων, φεύγων τὰς ἐκεῖ στάσεις τοσοῦτον ἠνέγκατο πλοῦτον οἴκοθεν εἰς τὴν Τυρρηνίαν ὥστε αὐτὸς μὲν ἦρξε τῆς δεξαμένης αὐτὸν πόλεως, ὁ δ᾽ υἱὸς αὐτοῦ καὶ Ῥωμαίων κατέστη βασιλεύς. τό τε τῆς Ἀφροδίτης ἱερὸν οὕτω πλούσιον ὑπῆρξεν ὥστε πλείους ἢ χιλίας ἱεροδούλους ἐκέκτητο ἑταίρας, ἃς ἀνετίθεσαν τῆι θεῶι καὶ ἄνδρες καὶ γυναῖκες. καὶ διὰ ταύτας οὖν πολυωχλεῖτο ἡ πόλις καὶ ἐπλουτίζετο• οἱ γὰρ ναύκληροι ῥαιδίως ἐξανηλίσκοντο, καὶ διὰ τοῦτο ἡ παροιμία φησίν «οὐ παντὸς ἀνδρὸς ἐς Κόρινθόν ἐσθ᾽ ὁ πλοῦς.» καὶ δὴ καὶ μνημονεύεταί τις ἑταίρα πρὸς τὴν ὀνειδίζουσαν, ὅτι οὐ φιλεργὸς εἴη οὐδ᾽ ἐρίων ἅπτοιτο, εἰπεῖν «ἐγὼ «μέντοι ἡ τοιαύτη τρεῖς ἤδη καθεῖλον ἱστοὺς ἐν βραχεῖ χρόνωι τούτωι.»

.


Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Παρ Ιουλ 06 2012, 11:26

Παυσανίας

Ο Παυσανίας υπήρξε μεγάλος Έλληνας περιηγητής και γεωγράφος. Γεννήθηκε στη Λυδία 143~176μ.Χ. Έγραψε την «Περιήγηση της Ελλάδος», με πλουσιότατες περιγραφές, που αποτελούν ανεκτίμητο οδηγό των αρχαιολογικών ερευνών και ευρημάτων μέχρι και σήμερα. Ο διακεκριμένος ανθρωπολόγος και εμβριθής μελετητής, Sir James George Frazer (Glasgow 1854-Cambridge 1941), είπε ότι χωρίς τον Παυσανία ένα μεγάλο μέρος των αρχαίων ερειπίων της Ελλάδος θα ήταν ένας λαβύρινθος χωρίς νήμα, ένα αίνιγμα χωρίς λύση (“without him the ruins of Greece would, for the most part, be a labyrinth without a clue, a riddle without an answer”). Πριν από τις περιηγήσεις του στις περιοχές της αρχαίας Ελλάδος, ο Παυσανίας ταξίδεψε πολύ στη Μικρά Ασία, Συρία, Παλαιστίνη, Αίγυπτο, Μακεδονία, Ήπειρο, όπως και σε περιοχές της Ιταλίας.

Ο Παυσανίας περιηγήθηκε στην Ελλάδα κατά την εποχή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου. Η περιγραφή στην «Περιήγησή» του έχει την μορφή περιοδείας που αρχίζει από την Αττική και είναι χωρισμένη σε δέκα βιβλία. Το πρώτο βιβλίο φαίνεται πως ολοκληρώθηκε μετά το 143μ.Χ. και πριν το 161μ.Χ. Στο έργο του δεν αναφέρονται γεγονότα μετά το 176.

Βιβλίο 1: Αττικά
Βιβλίο 2: Κορινθιακά
Βιβλίο 3: Λακωνικά
Βιβλίο 4: Μεσσηνιακά
Βιβλίο 5: Hλιακών Α
Βιβλίο 6: Ηλιακών Β
Βιβλίο 7: Αχαϊκά
Βιβλίο 8: Αρκαδικά
Βιβλίο 9: Βοιωτικά
Βιβλίο 10: Φωκικά, Λοκρών Οζόλων

Η αναφορά του σε κάθε μια από τις πόλεις αρχίζει με μια γενική έκθεση στην ιστορία της περιοχής. Η περιγραφική διήγησή του ακολουθεί μια τοπογραφική σειρά. Προβάλει μια φευγαλέα ματιά της καθημερινής ζωής, των τελετουργικών μυσταγωγιών, αναφέρει τα έθιμα των κατοίκων κατά των δεισιδαιμονιών και συχνά μας εισάγει στις παραδόσεις και τη λαογραφία. Τα εξέχοντα έργα τέχνης συνιστούν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον του.


.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Παρ Ιουλ 06 2012, 11:28

Παυσανίας

[9] τάδε μὲν ἀπὸ Ἀκριῶν ἄνω πρὸς ἤπειρον: τὰ δὲ πρὸς θαλάσσῃ, πόλις Ἀσωπὸς Ἀκριῶν ἀπέχει σταδίους ἑξήκοντα. ἐν αὐτῇ δὲ ναός τε Ῥωμαίων βασιλέων καὶ ἀνωτέρω τῆς πόλεως ὅσον τε σταδίους δώδεκα [καὶ] ἱερόν ἐστιν Ἀσκληπιοῦ: Φιλόλαον τὸν θεὸν ὀνομάζουσι. τὰ δὲ ὀστᾶ ἐν τῷ γυμνασίῳ τὰ τιμώμενα μεγέθει μὲν ὑπερβάλλοντα, ἀνθρώπου δὲ ὅμως ἐστί. καὶ Ἀθηνᾶς ἱερόν ἐστιν ἐν τῇ ἀκροπόλει Κυπαρισσίας ἐπίκλησιν. τῆς δὲ ἀκροπόλεως πρὸς τοῖς ποσὶ πόλεως ἐρείπια καλουμένης Ἀχαιῶν τῶν Παρακυπαρισσίων. [10] ἔστι δὲ ἐν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ ἱερὸν Ἀσκληπιοῦ στάδια ἀπέχον ὡς πεντήκοντα Ἀσωποῦ: τὸ δὲ χωρίον, ἔνθα τὸ Ἀσκληπιεῖον, Ὑπερτελέατον ὀνομάζουσιν. ἄκρα δὲ ἀνέχουσα ἐς θάλασσαν ἀφέστηκεν Ἀσωποῦ διακόσια στάδια: καλοῦσι δὲ Ὄνου γνάθον τὴν ἄκραν. ἐνταῦθά ἐστιν Ἀθηνᾶς ἱερὸν ἄγαλμα οὐκ ἔχον, οὐδὲ ὄροφος ἔπεστιν ἐπ' αὐτῷ: λέγεται δὲ ὡς ὑπὸ Ἀγαμέμνονος ἐποιήθη. ἔστι δὲ καὶ μνῆμα Κινάδου: νεὼς τῆς Μενελάου καὶ οὗτος κυβερνήτης ἦν. [11] ἐσέχει δὲ μετὰ τὴν ἄκραν Βοιατικὸς καλούμενος κόλπος, καὶ Βοιαὶ πόλις πρὸς τῷ πέρατί ἐστι τοῦ κόλπου. ταύτην ᾤκισε μὲν Βοιὸς τῶν Ἡρακλειδῶν, συναγαγεῖν δὲ ἄνδρας ἀπὸ τριῶν ἐς αὐτὴν λέγεται πόλεων, Ἤτιδος καὶ Ἀφροδισιάδος καὶ Σίδης. τῶν δὲ πόλεων τῶν ἀρχαίων τὰς μὲν δύο ἐς Ἰταλίαν φεύγοντα Αἰνείαν καὶ ὑπὸ πνευμάτων ἀπενεχθέντα ἐς τοῦτον τὸν κόλπον οἰκίσαι φασί, τὴν Ἠτιάδα Αἰνείου θυγατέρα λέγοντες εἶναι: τὴν τρίτην δὲ κληθῆναι τῶν πόλεων λέγουσιν ἀπὸ τῆς Δαναοῦ Σίδης. [12] ἀπὸ δὴ τούτων τῶν πόλεων ἀναστάντες ἐζήτουν ἔνθα οἰκῆσαι σφᾶς χρεὼν εἴη: καί τι καὶ μάντευμα ἦν αὐτοῖς Ἄρτεμιν ἔνθα οἰκήσουσιν ἐπιδείξειν. ὡς οὖν ἐκβᾶσιν ἐς τὴν γῆν λαγὼς ἐπιφαίνεται, τὸν λαγὼν ἐποιήσαντο ἡγεμόνα τῆς ὁδοῦ: καταδύντος δὲ ἐς μυρσίνην πόλιν τε οἰκίζουσιν ἐνταῦθα, οὗπερ ἡ μυρσίνη ἦν, καὶ τὸ δένδρον ἔτι ἐκείνην σέβουσι τὴν μυρσίνην καὶ Ἄρτεμιν ὀνομάζουσι Σώτειραν. [13] καὶ Ἀπόλλωνος ναὸς ἐν τῇ Βοιατῶν ἀγορᾷ ἐστι καὶ ἑτέρωθι Ἀσκληπιοῦ καὶ Σαράπιδός τε καὶ Ἴσιδος. <Ἤτιδος δ'> ἐρείπια ἀπέχει μὲν Βοιῶν οὐ πλέον ἢ σταδίους ἑπτά: ἰόντι δὲ ἐς αὐτὰ ἄγαλμα Ἑρμοῦ λίθινον ἕστηκεν ἐν ἀριστερᾷ, καὶ ἐν τοῖς ἐρειπίοις ἱερὸν Ἀσκληπιοῦ καὶ Ὑγείας ἐστὶν οὐκ ἀφανές.
XXIII. Κύθηρα δὲ κεῖται μὲν ἀπαντικρὺ Βοιῶν, ἐς δὲ Πλατανιστοῦντα--ἐλάχιστον γὰρ τῆς ἠπείρου ταύτῃ διέστηκεν ἡ νῆσος--ἐς ταύτην τὴν ἄκραν τὸν Πλατανιστοῦντα ἀπὸ ἄκρας τῆς ἠπείρου, καλουμένης δὲ Ὄνου γνάθου, σταδίων πλοῦς τεσσαράκοντά ἐστιν. ἐν Κυθήροις δὲ ἐπὶ θαλάσσης Σκάνδειά ἐστιν ἐπίνειον, Κύθηρα δὲ ἡ πόλις ἀναβάντι ἀπὸ Σκανδείας στάδια ὡς δέκα. τὸ δὲ ἱερὸν τῆς Οὐρανίας ἁγιώτατον καὶ ἱερῶν ὁπόσα Ἀφροδίτης παρ' Ἕλλησίν ἐστιν ἀρχαιότατον: αὐτὴ δὲ ἡ θεὸς ξόανον ὡπλισμένον.
[2] πλέοντι δὲ ἐκ Βοιῶν τὴν ὑπὸ τὴν ἄκραν τῆς Μαλέας λιμήν ἐστιν ὀνομαζόμενον Νύμφαιον καὶ
Ποσειδῶνος ἄγαλμα ὀρθὸν καὶ σπήλαιον θαλάσσης ἐγγύτατα, ἐν δὲ αὐτῷ γλυκέος ὕδατος πηγή: καὶ ἄνθρωποι περιοικοῦσι πολλοί. περιπλεύσαντι δὲ τὴν ἄκραν τῆς Μαλέας καὶ ἑκατὸν στάδια ἀποσχόντι, ἐπὶ θαλάσσῃ χωρίον ἐν ὅροις Βοιατῶν Ἀπόλλωνος μὲν ἱερόν ἐστιν, Ἐπιδήλιον δὲ ὀνομαζόμενον: [3] τὸ γὰρ τοῦ Ἀπόλλωνος ξόανον, ὃ νῦν ἐστιν ἐνταῦθα, ἐν Δήλῳ ποτὲ ἵδρυτο. τῆς γὰρ Δήλου τότε ἐμπορίου τοῖς Ἕλλησιν οὔσης καὶ ἄδειαν τοῖς ἐργαζομένοις διὰ τὸν θεὸν δοκούσης παρέχειν, Μηνοφάνης Μιθριδάτου στρατηγὸς εἴτε αὐτὸς ὑπερφρονήσας εἴτε καὶ ὑπὸ Μιθριδάτου προστεταγμένον --ἀνθρώπῳ γὰρ ἀφορῶντι ἐς κέρδος τὰ θεῖα ὕστερα λημμάτων--, οὗτος οὖν ὁ Μηνοφάνης, ἅτε οὔσης [4] ἀτειχίστου τῆς Δήλου καὶ ὅπλα οὐ κεκτημένων ἀνδρῶν, τριήρεσιν ἐσπλεύσας ἐφόνευσε μὲν τοὺς ἐπιδημοῦντας τῶν ξένων, ἐφόνευσε δὲ αὐτοὺς τοὺς Δηλίους: κατασύρας δὲ πολλὰ μὲν ἐμπόρων χρήματα, πάντα δὲ ἀναθήματα, προσεξανδραποδισάμενος δὲ καὶ γυναῖκας καὶ τέκνα, καὶ αὐτὴν ἐς ἔδαφος κατέβαλε τὴν Δῆλον. ἅτε δὲ πορθουμένης τε καὶ ἁρπαζομένης, τῶν τις βαρβάρων ὑπὸ ὕβρεως τὸ ξόανον τοῦτο ἀπέῤῥιψεν ἐς τὴν θάλασσαν: ὑπολαβὼν δὲ ὁ κλύδων ἐνταῦθα τῆς Βοιατῶν ἀπήνεγκε, καὶ τὸ χωρίον διὰ τοῦτο Ἐπιδήλιον ὀνομάζουσι. [5] τὸ μέντοι μήνιμα ἐκ τοῦ θεοῦ διέφυγεν οὔτε Μηνοφάνης οὔτε αὐτὸς Μιθριδάτης: ἀλλὰ Μηνοφάνην μὲν παραυτίκα, ὡς ἀνήγετο ἐρημώσας τὴν Δῆλον, λοχήσαντες ναυσὶν οἱ διαπεφευγότες τῶν ἐμπόρων καταδύουσι, Μιθριδάτην δὲ
ὕστερον τούτων ἠνάγκασεν ὁ θεὸς αὐτόχειρα αὑτοῦ καταστῆναι, τῆς τε ἀρχῆς οἱ καθῃρημένης καὶ ἐλαυνόμενον πανταχόθεν ὑπὸ Ῥωμαίων: εἰσὶ δὲ οἵ φασιν αὐτὸν παρά του τῶν μισθοφόρων θάνατον βίαιον ἐν μέρει χάριτος εὕρασθαι.
[6] τούτοις μὲν τοιαῦτα ἀπήντησεν ἀσεβήσασι: τῇ δὲ Βοιαῶν ὅμορος Ἐπίδαυρός ἐστιν ἡ Λιμηρά, σταδίους ὡς διακοσίους ἀπέχουσα Ἐπιδηλίου. φασὶ δὲ οὐ Λακεδαιμονίων, τῶν δὲ ἐν τῇ Ἀργολίδι Ἐπιδαυρίων εἶναι, πλέοντες δὲ ἐς Κῶν παρὰ τὸν Ἀσκληπιὸν ἀπὸ τοῦ κοινοῦ προσσχεῖν τῆς Λακωνικῆς ἐνταῦθα καὶ ἐξ ἐνυπνίων γενομένων σφίσι καταμείναντες οἰκῆσαι. [7] λέγουσι δὲ καὶ ὡς οἴκοθεν ἐκ τῆς Ἐπιδαύρου δράκοντα ἐπαγομένοις αὐτοῖς ἐξέφυγεν ἐκ τῆς νεὼς ὁ δράκων, ἐκφυγὼν δὲ οὐ πόῤῥω κατέδυ θαλάσσης, καί σφισιν ὁμοῦ τῶν ὀνειράτων τῇ ὄψει καὶ ἀπὸ τοῦ σημείου τοῦ κατὰ τὸν δράκοντα ἔδοξεν αὐτόθι καταμείναντας οἰκῆσαι. καὶ ἔνθα ὁ δράκων κατέδυ, βωμοί τέ εἰσιν Ἀσκληπιοῦ καὶ ἐλαῖαι περὶ αὐτοὺς πεφύκασιν. [8] προελθόντι δὲ ἐν δεξιᾷ δύο που σταδίους, ἔστιν Ἰνοῦς καλούμενον ὕδωρ, μέγεθος μὲν κατὰ λίμνην μικράν, τῆς γῆς δὲ ἐν βάθει μᾶλλον: ἐς τοῦτο τὸ ὕδωρ ἐν τῇ ἑορτῇ τῆς Ἰνοῦς ἐμβάλλουσιν ἀλφίτων μάζας. ταύτας ἐπὶ μὲν αἰσίῳ τοῦ ἐμβαλόντος καταδεξάμενον ἔχει τὸ ὕδωρ: εἰ δὲ ἀναπέμψαιτο σφᾶς, πονηρὸν κέκριται σημεῖον. [9] τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἐν Αἴτνῃ δηλοῦσιν οἱ κρατῆρες: καὶ γὰρ χρυσοῦ ἐς αὐτοὺς καὶ ἀργύρου ποιήματα, ἔτι δὲ καὶ ἱερεῖα τὰ πάντα ἀφιᾶσι: ταῦτα δὲ ἢν μὲν ὑπολαβὸν ἀπενέγκῃ τὸ πῦρ, οἱ δὲ χαίρουσιν ὡς ἐπὶ πεφηνότι ἀγαθῷ, ἀπωσαμένου δὲ τὰ ἐμβληθέντα συμφορὰν ἔσεσθαι τούτῳ τῷ ἀνδρὶ νομίζουσι. [10] κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν τὴν ἐκ Βοιῶν ἐς Ἐπίδαυρον τὴν Λιμηρὰν ἄγουσαν Ἀρτέμιδος ἱερόν ἐστιν ἐν τῇ Ἐπιδαυρίων Λιμνάτιδος. ἡ πόλις δὲ ἀπέχουσα οὐ πολὺ ἀπὸ θαλάσσης ἐπὶ μετεώρῳ μὲν ᾤκισται, θέας δὲ αὐτόθι ἄξια τὸ μὲν Ἀφροδίτης ἐστὶν ἱερόν, τὸ δὲ Ἀσκληπιοῦ καὶ ἄγαλμα ὀρθὸν λίθου, καὶ Ἀθηνᾶς ἐν τῇ ἀκροπόλει ναός, πρὸ δὲ τοῦ λιμένος Διὸς ἐπίκλησιν Σωτῆρος. [11] ἄκρα δὲ ἐς τὸ πέλαγος κατὰ τὴν πόλιν ἀνέχει καλουμένη Μινῴα: καὶ ὁ μὲν κόλπος οὐδέν τι ἔχει διάφορον ἢ ὅσαι κατὰ τὴν Λακωνικὴν ἄλλαι θαλάσσης εἰσὶν ἐσβολαί, αἰγιαλὸς δὲ ὁ ταύτῃ παρέχεται ψηφῖδας σχῆμα εὐπρεπεστέρας καὶ χρόας παντοδαπῆς.

.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 07:09

.

Ακολουθούν οι Leake και Wace & Hasluck. Κατ’ εμέ, ίσως από τα πιο ενδιαφέροντα αποσπάσματα. Ζητώ εκ των προτέρων συγνώμη, καθώς τα κείμενα που διαθέτω είναι στην αγγλική γλώσσα. Ελπίζω στο μέλλον - όταν ο χρόνος μου το επιτρέψει - να τα μεταφράσω.

.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 07:12

.

William Martin Leake (1777-1860)

Ο Αντισυνταγµατάρχης William Martin Leake (Ουίλιαμ Μάρτιν Λικ), θεωρείται σήµερα από τους σηµαντικότερους περιηγητές της Ελλάδας σε αναζήτηση αρχαίων Ελληνικών Μνημείων και περιοχών.
Σημαντικότερα έργα του είναι:
· Topography of Athens (1821)
· Travels in the Morea (1830), και συμπλήρωμα, Peloponnesiaca (1846)
· Travels in Northern Greece (1835)
· Numismata Hellenica (1854), με συμπλήρωμα το 1859.

Ο Leake στα ταξίδια του περιγράφει την κοινωνικοοικονοµική κατάσταση της Ελλάδας στο 19ο αιώνα, τα τελευταία χρόνια της Οθωµανικής κατοχής πριν από την επανάσταση του 1821. Ο Leake έχει κάνει γενικά συνεπείς αναφορές από την περιήγησή του και αυτό επιβεβαιώνεται συχνά από την αρχαιολογική και ιστορική έρευνα. Ο Leake γεννήθηκε στο Bolton Row του Picadilly στις 14 Ιανουαρίου 1777. Στα δεκαπέντε του κατατάχθηκε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία της Μ. Βρετανίας όπου έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση και γνώσεις µαθηµατικών, τοπογραφίας και εξερεύνησης. Το 1796 µμετατέθηκε για 3 χρόνια στην Αντίγκουα. Τον Ιούλιο του 1798, ο Γαλλικός Στρατός εισέβαλε στην Αίγυπτο που ήταν τότε Οθωµανική Κτήση. Η Βρετανία, για να αντιδράσει, έστειλε για βοήθεια στην Τουρκία Στρατιωτική Αποστολή υπό την ηγεσία του Στρατηγού Κόελερ µε τη συµµετοχή του Leake όπου παρέµεινε έως το 1803, κάνοντας περιηγήσεις στη Μικρά Ασία, Συρία και Αίγυπτο. Από το 1804 έως το 1807, ο Leake ήλθε στην Ελλάδα µε την εντολή να κάνει περιηγήσεις και να βοηθήσει την Τουρκική Στρατιωτική Διοίκηση κατοχής στο να επισηµάνει αδυναµίες στην οχύρωση ώστε να αντισταθεί σε ενδεχόμενη επίθεση από το γαλλικό Στρατό. Στην διάρκεια την περιοδείας του ο Leake επισήµανε αρχαία ερείπια και έκανε συλλογή από αρχαία νοµίσµατα. Στα 1808, ο Leake ήλθε ξανά στην Ελλάδα για να παρουσιάσει στον Αλή Πασά, νέα όπλα και πυροµαχικά που πουλούσε ο Αγγλικός Στρατός. Από το 1809 έως το 1810, ο Leake έµεινε στο Παλάτι του Αλή Πασά στα Ιωάννινα, επισκεπτόμενος κατά διαστήματα την Ήπειρο και τη Θεσσαλία. Το 1810 επέστρεψε στην Αγγλία όπου ασχολήθηκε πλέον µε τη δημοσίευση των έργων του (πάνω από 10 βιβλία και περισσότερα από 30 δημοσιεύσεις σε περιοδικά). Εκτός από νοµίσµατα ο Leake συνέλεξε µάρµαρα, µπρούτζινα αρχαία έργα και κύπελα. Τα µάρµαρα εκτίθενται στο Βρεταννικό Μουσείο και περιλαμβάνουν τµήµατα µε αρχαίες επιγραφές που του χάρισε ο Αλή Πασσάς. Τα υπόλοιπα µέρη της συλλογής του, τα δώρισε µετά θάνατον στο Πανεπιστήµιο Cambridge και βρίσκονται σήµερα στο µουσείο Fitzwilliam.


.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 07:15

William Martin Leake

Travels in the morea vol 01
CHAPTER VI


LACONIA
From Mistra to Monemvasia —Epidaurus Limira — Epidelium—Return to Elos.—Ancient Geography —From Elos to Marathonisi

……………………………………………………………………………………………………………………

After mentioning the port of Jupiter Soter, Pausanias immediately adds, " below the city a promontory extends into the sea, called Minoa. The bay does not differ from other retired shores of the Laconice, but the beach affords pebbles more beautiful in form, and which are of every variety of colour." The beach, in fact, consists of pebbles, and among them I find many colours (1); though I question whether as varied a selection might not be made in many other parts of the Laconic coast. Of the harbour of Jupiter Soter, I cannot discover any remains ; but this is not surprising, as upon such a shore it must have been artificial, and formed, as usual, by a mole projecting into the water, a work which might be easily covered, in the course of ages, by the accumulation of soil, or obliterated by the action of the sea, which, there is some reason to think, has gained upon this part of the Laconic coast. Ptolemy (2) by naming separately Minoa, the harbour of Jupiter Soter, and Epidaurus, in that order from south to north, would seem to place the harbour not exactly below the city, but rather more southward : there are no appearances, however, of a λιμήν in either place. It may be thought, perhaps, that this deficiency, added to the objection which may be made to Monemvasia as the ancient Minoa, because it is an island, and not an άκρα, or promontory, is an argument against the ruins being those of Epidaurus. It must also be admitted, that the distance of 300 stades, placed by Pausanias between Cape Malea and
Epidaurus, is beyond the reality when applied to this position, even if we were to consider the 300 stades as a road distance ; and moreover that the words κατά την πόλιν, by which Pausanias describes the position of Minoa relatively to Epidaurus, are hardly such as apply to two places situated near four miles asunder. It seems evident, however, that if the ruins at Old Monemvasia were not those of Epidaurus, they must be ascribed to Epidelium, for the Epidaurii bordered on the Boeatae, who occupied the extremity of the peninsula, and the only place on the coast southward of Minoa was Epidelium. This is the same place which
Strabo (3) citing Artemidorus, calls Delium, and which he agrees with both Ptolemy and Pausanias in shewing to have been on the coast between Minoa and Malea. According to Pausanias, it was situated within the Boeatice, at 100 stades from Malea, and 200 from Epidaurus (4).

Epidelium, however, was nothing more than a sanctuary of Apollo, surrounded perhaps
with a few habitations, and which did not exist until the Mithradatic war, when a wooden
statue of the god was conveyed thither miraculously from Delus, on the occasion of that
island having been taken and ravaged by Metrophanes, commander of the forces of Mithradates. It is very clear that the ruins at Old Monemvasia could not have belonged to such a place, being those of a polls of considerable magnitude and antiquity.

As to the present insularity of Monemvasia, as inconsistent with the employment of the word άκρα, by Pausanias, it is to be observed, that Nicetas, in the twelfth century, when the
present town was in existence, describes it by the same word. Perhaps, therefore, both these authors thought άκρα not improperly applied to a rock so very near the shore ; or it is not impossible that the sea may have recently gained upon the shore, and, by covering a narrow neck of sand, have converted a promontory into an island ; for we have an undoubted example of such a change in the neighbouring district of Bceag, where the promontory Onugnathus has now become an island, called Elafonisi.

Though Minoa would seem, from the silence of Pausanias, not to have been occupied in his
time, it was a fortress at an earlier period of the Roman empire, as appears by the word
φρούριον, which is applied to it by Strabo. During the insecurity of the middle ages, it very
naturally became, not only a fortress, but an important town.

Upon the whole, therefore, I have no doubt that Palea Monemvasia is the site of Epidaurus
Limera, and that Epidelium occupied the position of Cape Kamili, which being at about one
third of the distance between Cape Malea and Old Monemvasia, agrees with the proportion, at least, of the numbers of Pausanias. Cape Kamili affords some shelter from the winds, and is the only place on that part of the coast which is likely to have been chosen for a settlement.

……………………………………………………………………………………………………………………

(1) ‘Ακρα δε ες το πέλαγος κατά την πόλιν αέχει, καλουμένη Μινώα και ο μεν κόλπος ουδέν τι έχει διάφορον ή όσαι κατά την Λακωνικήν άλλαι θαλάσσης εισίν εσβολαί αιγιαλός δε ο ταύτη παρέχεται ψηφίδας σχήμα ευπρεπεστέρας και χρόας παντοδαπής. - Pausan. Lacon. C23
(2) Ptolem. 1.3.c16
(3) Strabo. P.368
(4) Pausan. Lacon. C. 23


Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 07:19

William Martin Leake

ADDITIONAL NOTE to CHAPTER VI.


In order to complete, as far as possible, the commentary on the ancient geography of the south-eastern branch of Laconia, contained in the Sixth Chapter, I shall here subjoin, as belonging to my travels in the Morea, an extract from my journal of a tour by sea from Corfu through the Ionian and Eagaean islands to Mount Athos, during which I had an opportunity
of seeing a portion of the Boeatice. As I shall have occasion to refer frequently to Pausanias, I shall begin by extracting his remarks on this district.

" The promontory Onugnathus " he says (1) " was 200 stades distant from Asopus. There (2) was a temple of Minerva, without roof or statue, said to have been built by Agamemnon ;
and in the same place the tomb of Cinadus, pilot of the vessel of Menelaus. Beyond the promontory was the bay called the Bceatic ; near the further end of which (προς τω πέρατι) was the city Boeae, founded by Boeus, one of the Heracleidae, who here assembled the inhabitants of three old towns, called Etias, Aphrodisias (3), and Side. It was said that the first two were founded by Eneias, on his way to Italy; that Etias was the name of his daughter : and that Side was so called, from the daughter of Danaus. The Boeatae worshipped a myrtle which they called Diana Soteira, because a hare, which they
took for their guide, as to the place where the new city should be built, disappeared under this tree. In the Agora, there was a temple of Apollo, and in other parts of the town (4) temples of AEsculapius, of Sarapis, and of Isis. The ruins of * * * (5) were not more than seven stades from Boeae,—to the left of the road leading thither, there was a Mercury in marble ; and in the ruins of the town a temple of Aesculapius and Hygieia, which enjoyed some celebrity. The island Cythera lay opposite to Boeae. The promontory Platanistus, which was the nearest point of the island, was forty stades distant from the promontory
Onugnathus. In sailing from Boeae to Cape Malea, there was a lake, named Nymboeum, an upright statue of Neptune, and a cave very near the sea, in which there was a source of water : here were some inhabitants, but not many (6). Having doubled Cape Malea, and proceeded 1 00 stades, there was a sanctuary of Apollo on the sea-side, mthin the Bceatice,
called Epidelium.“

Strabo (7) describes Onugnathus as a low chersonese, and Ptolemy ( 8 ) in like manner, as a promontory (άκρα). From Thucydides (9) it appears that there was a fortress in this district,
called Cotyrta, near Aphrodisia. The Athenians, when ravaging the coasts of Laconia, in the eighth year of the Peloponnesian war, had an action with the Lacedaemonian garrisons
of Cotyrta and Aphrodisia ; and, having gained such an advantage as justified them in setting up a trophy, they then embarked, and sailed to Cythera, and from thence to Epidaurus
Limera and Thyrea.

(1) Pausan. Lacon c.22 (2) ενταύθα
(3) By Thucydides (I.4. c.56.) Aphrodisia and in the Laconic dialect Aphroditia V. Stephan in voce.
(4) και ετέρωθι Ασκληπίον, &c
(5) The words in the old editions are Ασκληπίον και Σαράπιδος τε και Ίσιδος ερείπια απέχει μεν Βοιών ου πλέον ή σταδίους επτά, ιόντι δε, &c – Where the name of the place which was seven stades from Boeae, being obviously deficient, later commentators filled up the hiatus with Σίδης, because it resembles Ίσιδος, such resemblances having been often a couse of omission by copiers, who ignorantly supposed them to be erroneous repetitions. It is by no means certain, therefore, that the word was Σίδης.
(6) Περιοικούσι πολλοί in all the MSS, but which ought certainly to be ού πολλοί, as every one will agree who sees the place.
(7) p.363 ( 8 ) l.3.c16 (9) l.4.c.56





Έχει επεξεργασθεί από τον/την Χρήστος Τσίρος στις Δευ Ιουλ 09 2012, 07:27, 2 φορές συνολικά

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 07:22

William Martin Leake

EXTRACT FROM THE DIARY


Oct. 4, 1806. At noon we sail from the harbour of Furnus, near Milopotamo, on the western coast of the island of Tzerigo ; beat up the coast, to the northward, with a Greco-Tramontana, which has continued ever since the 27th ultimo. The sailors assert that it is Maestrale on the western coast. In the evening we enter the strait between Elafonisi and Cape Mudari, of Tzerigo, and pass the port of Elafonisi, which is an open bay, on the southern side of that island. Advance along the coast of the Morea all night, with a gentle breeze from the north, which, towards morning, comes more easterly, and, as we turn Cape Malea, blows strong in squalls, with a great sea, shewing that the Euroclydon still continues. We bear up, and pass close under the shore.

Oct. 5. Cape Malea, or Malia, as vulgarly pronounced, rises steep from the sea at the point, and for some distance to the westward ; the ridge then retreats to the north, leaving,
for a mile and a half, a more gradual ascent from the shore to the summit ; another bluff then advances, more rocky than Malia, and having at its foot a low cape, which extends westward two miles and a half, to the entrance of the Bay of Vatika. This Iow cape is more southerly than Malea, as I had already observed last year, from the monastery of Porto
Kaio : a little westward of the eastern extremity of this low land (low only comparatively), there is a little creek under a chapel of St. Elias, where the galeotta of my old acquaintance
and host, Hassan Bey, of Monemvasia, is snugly ensconced, in a most admirable situation for catching any thieves that may pass through the strait. He fails not to bring us to. After
a recognition, and an exchange of civilities, I proceed : entering the Bay of Vatika, we have the wind so strong against us, that it takes us till 11a. m. to come to anchor near a tower under the north-western corner of the bay, near the Strait which separates Elafonlsi from the main land.

I land, more for the purpose of shooting quails, which are now in great numbers on the coast, than with any hope of finding antiquities in this part of the bay. Towards the
western end of the strait of Elafonisi, however, I find, at about 500 yards from the shore, some traces of Hellenic foundations, and several quarries of considerable extent in
the rocks, at the foot of some low cliffs, which here terminate the height. In the plain below, half way between the cliffs and the sea shore, there are other excavations of the same kind, some of which form regular quadrangles, with perpendicular sides, very accurately hewn. They resemble some quarries which I remember to have seen in 1802, near a small creek, in the rocks of the coast of Messenia, opposite to the island of Prote. The convenience of
situation for the embarkation of the stone, was probably the chief motive for quarrying in these places. On the summit of the cliff, a little beyond the highest of the excavations just
mentioned, at a point where the cliff is quite perpendicular, and all around formed into caverns, I find the ruin of an ancient pyramid. It is now only a heap of large rectangular
masses, with some few of the interior stones in their places ; round it, on three sides, a ditch has been cut in the rock, about twenty feet broad, four feet deep in the deepest parts,
and forming a square on the outside, of twenty-four yards. The fourth side of the pyramid, standing on the edge of the cliff, had no ditch. It is very possible that this monument
may be the tomb of Cinadus, the pilot of Menelaus, and that the Hellenic vestiges which I first observed, are those of the Athenaeum of Agamemnon, which was already a ruin in the
time of Pausanias.

If it should be objected that Pausanias describes these monuments as situated at Onugnathus, which not only extends three or four miles beyond the position which I have described, but is divided from it by an arm of the sea, we must recollect, that although now an island, it was a promontory in the time of the Roman Empire, as Strabo, Ptolemy, and
Pausanias, all testify ; and that a similar change has occurred at no great distance, in the promontory Minoa, which is now the island of Monemvasia : that the word χερσόννησος, applied by Strabo to Onugnathus, clearly shews that it comprehended the whole of what is now the island of Elafonisi, and that these considerations make a great difference in the
application of the words of Pausanias, as it then becomes more probable that he should have meant the nearest part or isthmus of the peninsula, than its extremity.

The strait between Elafonisi and the main is three or four hundred yards over, and so shallow that none but the smallest boats can pass. The name Elafonisi has been translated into Isola dei Cervi by the Italians. The island is cultivated in some parts, particularly in a plain which crosses the middle of the island, and separates the mountain at the northern end from the two hilly capes to the south, which inclose the bay at that extremity.
It is only with reference to the high land of Vatika and Cape Μalea, that Strabo's description of a loς chersonese can have been properly applied to Onugnathus. There are flocks of
sheep and goats on the island, but no habitation ; both the fields and the flocks belong to the people of Vatika. The eastern end of the strait or western point of the Bay of Vatika,
is a low point of rock covered with sand. Here, near a ruined tower, are several ancient sepulchres hewn in the rock, and nearly filled with sand. A little farther inland
there is a salt lake, lying between a range of sand hills bordering the western shore of the Bay of Vatika, and the rocky ground upon which I found the ruins. This lake is about
two miles long, it is now in most parts dry, and has left the ground covered with salt. Farther along the shore of the bay towards Vatika, there is a plentiful source of fresh water.

In the afternoon we leave our anchorage, and soon reach the bottom of the bay, where several torrents from the mountains join the sea ; in one of the torrent beds there is a large
well and a garden called Kyparissia, belonging to a brother of Hassan Bey, who governs Vatika, and owns a great part of the plain, which extends two miles northward from the
beach to the foot of the mountain, near the summit of which the village of Vatika is situated. It seems that the inhabitants of Boeae, when they abandoned the maritime situation, did not think themselves safe, in this most piratical corner of Greece, at a small distance from the sea. But although Boeae was then deserted and demolished, the whole of the great promontory or district of Boeae continued probably to be known by the
name of Βοιατική or, in Doric, Βοιατικά and the bay by that of the Βοιατικός κόλπος, as Strabo calls it ; and these names, by achange of which the accent is the most considerable part, became that of the modern village and district Βάτικα. The mountain on which the village stands is a continuation of that which ends so abruptly in Cape Malea, and it is a southern prolongation, without any interruption, of the eastern range of Laconia.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 07:24

On a low rocky height on the eastern side of the garden, I find the foundations of a Hellenic wall built of quadrangular stones, but traceable only for fifty or sixty yards. Just above
it are the foundations of a temple, about fifteen yards long, by eight or nine broad, from whence materials have been recently taken away to construct a house for the gardener.
Behind the temple there is a rock cut perpendicularly to the height of twelve or fifteen feet, and having an opening in the middle which leads into a small inclosure formed by excavations in the rock : it was apparently a part of the sacred inclosure of the temple. There is also another excavation like those near the ancient pyramid at the Strait
of Elafonisi. This quarry appears to have been afterwards used for smelting metallic ore, as a great quantity of scoriae is helped near it ; all the neighbouring ground is covered with
this substance, as well as with fragments of ancient pottery. In the face of some cliffs on the opposite side of the torrents which encircle this height, there are some small catacombs.
Another height bordering the sea a little to the eastward of the former, together with a small valley behind it, is covered with ruins of buildings of the lower ages, and a great deal of pottery. A mile to the eastward of the latter there is a third height, which is the last slope of the mountain, and forms a cape in the bay : it is covered with similar remains, and is
called by the natives Paleo-kastro. Although I cannot recognize any thing Hellenic at this place, it must be admitted that it corresponds to the position of Boeae as indicated by
Pausanias ; whether we take his words επί τώ πέρατι to mean the shore of the bay, or the farther part of the bay, relatively to Onugnathus. The distance also of Paleo-kastro from the
Hellenic position near Kyparissia, agrees exactly with the seven stades of Pausanias between Boese and the place of which the name is wanting. I suspect the blank has been
improperly filled up with the name of Side ; for although it cannot be doubted that one of the three old towns of the Boeatice occupied this plain, the testimony of Scylax is
clear in shewing that Side had a port on the eastern side of the peninsula between Cape Μalea and Epidaurus Limera. Nor could the name have well been Aphrodisia, from the occurrence in the Peloponnesian war, already mentioned, since, had the action taken place in the plain of Boeae, that name would probably have occurred in the narrative of Thucydides : because, whichever of the three ancient places stood in the plain, all its importance must at that time have been absorbed by Boeae. Side, therefore, I conceive, was on the eastern coast of the Boeatice, Aphrodisia and Cotyrta on the western, and Etias consequently was the place which stood at Kyparissia. It may be the opinion, perhaps, of
those who are inclined to place the Athenaeum and tomb of Cinadus in the island of Elafonisi, that the ruins on the northern side of the Strait of Elafonisi belonged either to
Aphrodisia or Cotyrta, but those places were fortresses, of which kind of construction there is no appearance at the place in question.

The Bay of Vatika is about five miles across from the Cape of Elafonisi to a low rocky promontory three miles beyond Paleo-kastro. All the eastern side of the bay has a fine sandy
bottom, and is deep to within a small distance of the shore ; there is a bold beach of hard sand from the Strait of Elafonisi as far as the garden, and from thence shingle as far as half
way between the garden and Paleo-kastro ; the rest is rocky. The western side is rather exposed to the south-east, and the eastern to the south-west. The channel between the southern Capes of Elafonisi and Cape Mudari of Tzerigo, is between four and five miles across, answering very well to the forty stades which Pausanias places between Onugnathus and Cape Platanistus of Cythera.

A situation a little within Cape Mudari is still called Platania : inland from thence towards
the south-east is Potamo, the largest village on this side of the island. The village of Vatika possesses vineyards and fields on the slope of the hill, and all the corn and pasture land
of the plain. Its figs are dried and exported. Half the inhabitants are Turks and half Greeks. Both complain of the oppressions of the government, though Hassan Bey and his brother are individually well spoken of. The richer Turks generally dwell at IMonemvasia in the winter months.

Oct. 6.—Having pitched my tent, I remain all day at the ruined town, to the eastward of the gardens. A ship in fifteen days from Skodra anchors in the bay ; some of the Turkish officers visit me. Their pasha they say is near Nissa with a large army, every family in his territory having contributed one person to it.

Oct. 7—This morning at sun-rise we row out of the bay in a calm. At 9, a gentle breeze from the south-west begins to carry us close along the bold shore to Cape Malea. All the interval is so steep and rocky that I know not where to place Nymboeum, unless it was in the angle where the second westernmost cape advances, but even here the slope is steep, and nothing but torrent beds are visible. I perceive however, a cave by the sea-side, which seems to identify the spot, but I am unable to ascertain whether it has a source of water in it. Possibly the Lake Nymboeum was nothing more than a small pool, like that which Pausanias describes also as a λίμνη at Larymna in Boeotia. Having turned Cape Malea, Cape Kamili appears, and Monemvasia. The position of Side seems to be marked by some vineyards immediately to the south of Cape Kamili, but I cannot hear of any remains there. Epidelium itself was probably little more than a temple standing on the cape.

.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από aristarhos Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 09:24

Πολύ ωραίο θέμα, αναμένουμε συνέχεια.

aristarhos

Αριθμός μηνυμάτων : 3
Ημερομηνία εγγραφής : 16/05/2011

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 10:00

.

Συνεχίζουμε λοιπόν Smile

.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 10:02

.

Wace, Alan - John Β.
Διαπρεπής άγγλος αρχαιολόγος (1879-1957), απόφοιτος και αργότερα καθηγητής αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ και του Πανεπιστημίου της Αλεξάνδρειας. Αφιέρωσε την επιστημονική του δραστηριότητα στον ελληνικό χώρο και ιδίως στην ανασκαφή των Μυκηνών. Διετέλεσε διευθυντής της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής της Αθήνας και αποχώρησε απ' αυτήν εξαιτίας της διαφωνίας του με τον A.J. Evans, σχετικά με το κατά πόσον στις Μυκήνες μιλούσαν ή όχι ελληνικά, όπως πίστευε ο ίδιος (γεγονός που επιβεβαιώθηκε, αργότερα, με την αποκρυπτογράφηση της γραμμικής γραφής Β'). Δημοσίευσε πολλές αρχαιολογικές μελέτες και άρθρα, μεταξύ των οποίων σημαντικότερες θεωρούνται οι: "Μυκήνες, αρχαιολογική ιστορία και οδηγός", Πρίνστον, 1949, και "Προϊστορική Θεσσαλία" (μαζί με τον Maurice S. Thompson), Καίμπριτζ, 1912. Σημαντικό και λιγότερο γνωστό παραμένει το έργο του για τον νεοελληνικό πολιτισμό, τη λαϊκή τέχνη και τη λαογραφία.

Hasluck, Frederick W.
O Frederick William Hasluck (1878-1920) ανήκει στη γενιά των σκαπανέων της κλασικής αρχαιολογίας των αρχών του εικοστού αιώνα. Μετά από κλασικές σπουδές στο Καίμπριτζ, ήλθε στην Ελλάδα το 1899 ως υπότροφος της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής της Αθήνας. Έλαβε μέρος σε ανασκαφές και επιφανειακές έρευνες της σχολής, ιδίως στην Πελοπόννησο, ως βοηθός του Α. J. B. Wace, και ταξίδεψε στη Μικρά Ασία όπου επιδόθηκε στον εντοπισμό, τη μελέτη και τη συλλογή αρχαιολογικού υλικού και ιστορικών μαρτυριών. Από το 1905 μέχρι το 1915 διετέλεσε κατά καιρούς βιβλιοθηκάριος και αναπληρωτής διευθυντής της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής. Στη σύντομη ζωή του πρόλαβε να ασχοληθεί με πολλά και διαφορετικά θέματα ιστορίας και αρχαιολογίας, που αποκαλύπτουν αξιοθαύμαστη ευρύτητα ενδιαφερόντων: από την κλασική αρχαιολογία της Λακωνίας και της Βιθυνίας, μέχρι τη μεσαιωνική και νεότερη ιστορία της Σμύρνης, και από την ίδρυση και εξέλιξη των ορθοδόξων μονών του Αγίου Όρους μέχρι τις μαρτυρίες των περιηγητών της Μέσης Ανατολής, τα νομίσματα και τα εραλδικά μνημεία των Γενουατών και των Βενετών στον ίδιο χώρο. Αφιερώνοντας χρόνο σε περιοδείες στην Ελλάδα και στα εδάφη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε τη δυνατότητα να πλησιάσει το λαϊκό πολιτισμό των πληθυσμών της καθ' ημάς Ανατολής και να διαβλέψει ότι ανάμεσα στις δύο καταρχήν αντιμαχόμενες θρησκείες, χριστιανισμό και Ισλάμ, η πολύχρονη συμβίωση έχει οδηγήσει σε αλληλεπιδράσεις και διαπιδήσεις στοιχείων απρόσμενες και ενδιαφέρουσες, όσο και αποδοκιμαστέες από τις επίσημες ορθοδοξίες. Καρπός των ερευνών του ήταν ένας αριθμός σύντομων δημοσιεύσεων που ο ίδιος σχεδίαζε να εντάξει σε μια μεγάλη μελέτη πάνω στο θέμα αυτό, και που μετά το θάνατό του συγκεντρώθηκαν με τη φροντίδα της συζύγου του Margaret M. Hasluck (1885-1948) και παρουσιάστηκαν στο έργο "Χριστιανισμός και Ισλάμ την εποχή των σουλτάνων".

.

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 10:05

A. J. B. Wace & F. W. Hasluck

THE ANNUAL OF THE BRITISH SCHOOL AT ATHENS
No. XIV.
SESSION 1907-1908
LACONIA
II. - TOPOGRAPHY

SOUTH - EASTERN LACONIA
The following paper deals with the historical geography and antiquities of the south-eastern promontory of Laconia from Acriae on the Laconic Gulf to Epidaurus Limera. Most of the country included being within easy reach of the sea, the ' periplus ' arrangement has been followed, and a concordance of ancient geographers is prefixed to each of the sections.

DEMONIA
South of Plitra and near the coast lies the village of Demonia. On a rocky hill to the west, between the village and the sea, Hellenic tiles and potsherds are common. (1) Here the villagers have often found tombs, one of which contained a beaked jug of coarse red ware. Other finds include a celt, ordinary late Greek vases, an iron sword, a bronze dagger (0,17 m. long), some terracotta statuettes and lamps, Doric columns and capitals of poros, and a gabled grave stele of the same material inscribed :
The lettering is very badly weathered, but we might venture to read it as
'Oνα(σί)τ[ι]με χαί[ρε].
It is clear that a Greek town stood here, but its name is as yet unknown. We may conjecture it to be the site of Cotyrta, which we know from Thucydides (2) lay near Aphrodisias, later incorporated in Boeae, and is mentioned in the Hyperteleatic inscriptions. (3)

(1) Boblaye, op. cit p.98 ; Leake, Peloponnesiaca, p. 168 ; Curtius, op. cit. ii. p. 294 ; Bursian,
op. cit. ii. p. 112 ; Le Bas, Rev. Arch. 1845, p. 219.
(2)iv. 56; v. Niese, op. cit. p. 114.
(3) B.C.II. ix. p. 241, l. 10 ; ‘Εφ. Αρχ. 1900, p. 154, II. 5, S; p. I58, II. 3, I4, 3; p. 159, II. 6 8.



Έχει επεξεργασθεί από τον/την Χρήστος Τσίρος στις Δευ Ιουλ 09 2012, 10:07, 1 φορά

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 10:07


§2- The Promontory of Malea and Epidaurus Limera

ONUGNATHUS


The ancient promontory of Onugnathus is now separated by a narrow strait from the mainland (2) and bears the name of Elaphonisos (Cervi). The scattered Kalyvia shown on the French map have amalgamated into a compact village of about forty houses on the strait : the inhabitants live chiefly by their flocks, little ground being under cultivation.
Pausanias mentions a roofless temple of Athena and the tomb of Kinados, pilot of Menelaos as objects of interest on the promontory. Leake in 1806 thought he had discovered both temple and tomb on the mainland, the former about 500 yards from the sea towards the western end of the strait, the latter on the summit of the cliff above the ancient quarries. The supposed tomb was of pyramidal form and in a very ruinous state. (3)

(1) As a check on the distances given by Pausanias we may here add the corresponding figures from the Mediterranean Pilot (1900, iv. 32 ff.): C. Malea (6 ½ m. C. Kamili), i6 ½ m. NNW. Monemvasia , 2 ½ m. N. Porto Paleo, 2 7 m. NE. ^ N. C. Kremidi, 3 m. NNE. C. Ieraka, 1 ½ m N W Port leraka. The fifteenth-century directions in Uzzano (Pagnini, Della Decima di
Firenze, vol. iv. 221) from Monemvasia to Zarax identify Port S. Paulo with Porto Paleo and
P. della Bottas with Zarax : 'Da Malvazia al porto S. Paulo a 3 miglia entro maestro e tramontana,lo porto S. Paulo a entrata di verso mezzo giorno, e entrata di verso tramontana: dal porto S. Paulo al porto della Bottas a 10 miglia per tramontana verso maestro : lo porto della Bottas a entrata di verso levante e dovete entrare per ponente.‘
(2) A chance remark in Covel's Diary, p. 136, shows that the strait was then (1677) easily
fordable : in 1839 there was upwards of a fathom of water everywhere. We shall have occasion to allude to the general sinking of the coast in connection with Epidelium and Monemvasia.
(3) Morea, i. 508.


Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Βιβλιογραφικές πηγές για τα Βάτικα

Δημοσίευση από Χρήστος Τσίρος Την / Το Δευ Ιουλ 09 2012, 10:09

BOEAE

Of Boeae we know little beyond what Pausanias has recorded. It was traditionally founded by the Heraclid Boios, who gathered its population from the towns of Etis, Aphrodisias, and Side. (1) It was ravaged by Tolmides in 456 (2) and by Philip III in 219 (3) : later it belonged to the Eleuthero-Laconian league, and at the time of Pausanias' visit possessed temples of Artemis Soteira, Apollo, Asklepios, Serapis, and Isis : there were ruins with a temple of Asklepios and Hygieia seven stades off. Coins bearing the types of Artemis, Isis, Asklepios, Poseidon, and Eros were struck at Boeae in the later Antonine period (Domna, Caracalla, Geta).
The exact position of Boeae was revealed by discoveries made during the building of the modern Neapolis. Leake (who however placed Boeae at Palaekastro) saw in 1806 'foundations of a Hellenic wall built of quadrangular blocks . . . traceable for fifty or sixty yards. Just above it are foundations of a temple about fifteen yards long by eight or nine broad‘ (4). All this had apparently disappeared by the visit of Ross (1844), who mentions only ' insignificant ruins, foundations, tile-fragments and a few grave-chambers.' (5) Several ancient marbles were found, he says, when the first houses of the new settlement were built.
The small town of Neapolis-Vatika (τα Βάτικα) was founded chiefly from Pharaklo about 1840. (6) It occupies a somewhat uninteresting site on two low hills close to the shore and possesses a good natural port except in southerly winds. The place is now the head of the deme of Boeae and has a population of 1,675 : on it depend the considerable hill-villages
of Kastania (40 houses), Velanidia (400) to the north of the high ridge which forms the backbone of the peninsula, and H. Νikolaos (300), Laki (200), and Misokori (70) to the south of it : these form the group called Vatikiotika. Considering their scanty lands these villages present a surprisingly prosperous appearance, partly due, no doubt, to fortunes made
abroad. Little or no Albanian is spoken in them. (7)
The older name (Βάτικα==Βοιατικά) occurs as the name of a district as early as the Chronicle of the Morea, and in fifteenth-century Venetian records as the name of a small castle which changed hands several times in the Turkish wars ( 8 ). As a village name (9) it was probably applied to the leading place in the district.

(1) As to the position of Etis there is no evidence : Aphrodisias is mentioned with a place
named Cotyrta (cf. above, p. 166) by Thucydides (iv. 56) as the scene of a skirmish between
Athenians and Spartans in 424, and would seem to have Iain in the plain of Boeae. Side is shown by the Periplus of Scylax to have been on the coast beyond Malea.
(2) Paus. i. 27.
(3) Polyb. v. 19.
(4) Morea, i. 510.
(5) Wanderungen, ii. 246 ; Arch. Aufs. ii. 670 ; ef. Papamichalopoulos, Πολιορκία, 94 : Ανεγειρομένης της πόλεως Βοιών ανεσκάφησαν πολλά μεχρι τούδε άξια λόγου αρχαία … κίονας, ενεπιγράφους πλάκας και αγάλματα.
(6) After 1837 (Fiedler) and before 1844 (Ross).
(7) This is to be contested with the northern part of the territory under discussion, where the villages of Katavothra, Angelona, and Sykea (and further north Kremasti, Zarax, and Rhikea) commonly use the language. These are said to be late settlements dating from after Orloff's invasion, when the country, as Leake remarks {Morca, i. 204), was depleted by the flight of the inhabitants lo Hydra and elsewhere. Αρβανίτης, I am told, is used as a term of reproach synonymous with Βλαξ αnd opposed to xvri;athw i.e. a nomad vagrant as opposed to a settled cultivator. It is consequently unsafe to infer that the Vatikiotika are non-Albanian ; indeed in some villages it was admitted that a few old men spoke it.
( 8 ) Sathas, Mon. Hell, vi 85, 224(1466-79); cf. Sansovino, 231 : Castello del Turco lontano 30 miglia di Manavasia'; a Greek document of 1442 (?) mentions the περιοχή Βατκων της Τζακονιας (Παρνασσός, vii. 274); cf. Miklosich and .Muller, Res, Gr. et Ual. 301, 304, 316; chastean de Vactique,' (1537) Charriere, Neg, de la France i. 371.
(9) ‘ Villagio dirimpetto di Cerigo ' (1691), Michiele in Lambros, 'Iιστ. Μελετ. 210 : cf. Leake Morea i 510. A settlement in Tenos called Βατικιώτικα, dating from 1770 ( D. Drosos, Ιστ. Τήνου, p. 60), and another in Samos called Βατικιώται, (Stamatiades, Σαμιακά, iii . 29) are supposed to be colonies of the Peloponnesian Vatika, as is the village of Vatika alias Vusateha on the Aesepus. The latter seems; however, to be Albanian.



The ' Venetian fort ' marked in the French map is about an hour from the present town. It is a small complex of buildings set on a steep spur below Pharaklo : the top of the hill has been artificially extended by sloping retaining walls. The oldest portion is a roughly-built tower of oblong plan (the Venetian ' guardia ') round which various rooms, including
a small apsidal chapel, have been irregularly grouped.
On a small peninsula three quarters of an hour east of Neapolis are luins of an insignificant village of uncertain date, probably mediaeval. Pausanias' harbour of Nymphaeum is identified by the cave containing a spring, with the port of H. Marina (1). Above the church, which is ruined, are traces of ancient poros quarryings.

(1) Boblaye, Ruins, p.99

Χρήστος Τσίρος

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2012
Ηλικία : 49
Τόπος : Πειραιάς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Σελίδα 1 από 2 1, 2  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης