Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 


Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση

Πρόσφατα Θέματα
Εικονοθήκη


Εσωτερικοι σύνδεσμοι

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Αγκυροβολιο Βατικα
MarineTraffic.com
counter

Αυγουστός 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Ημερολόγιο Ημερολόγιο

Gold Life/Gaia Group
Gold Life/Gaia Group

Η αρχαία Λάας περιμένει

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Η αρχαία Λάας περιμένει

Δημοσίευση από ekpaz Την / Το Κυρ Δεκ 06 2009, 17:19

Οι δ’είχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν,
Φαριν τε, Σπάρτην τε, πολυτρύρωνα Μέσσην,
Βρυσειάς τ’ ενέμοντο και Αυγειάς ερατεινάς,
Οι τ’ άρ’ Αμύκλας είχον Έλος τ’ έφαλον πτολίεθρον,
Οι τε Λάαν είχον η δ’ Οίτυλον αμφενέμοντο,
Των οι αδελφός ήρχε βοήν αγαθός
Μενέλαος εξήκοντα νεών.
Ομήρου Ιλιάς Β 581-587

Ουσιαστική η αναφορά του ποιητή των ποιητών, στην αρχαιότατη πόλη της δυτικής πλευράς του Λακωνικού κόλπου στην Κάτω Μάνη.
Ποιος θα παραβλέψει την σημαντικότητα της πόλεως που εντάχθηκε στην αναφορά του Ομήρου, σε ένα από τα μεγαλύτερα έργα της παγκοσμίου λογοτεχνίας.
Από την κορυφή του όρους Ασία, που σήμερα ονομάζεται Πασσαβάς ή Κάστρο, άφησα το βλέμμα να χορτάσει την μαγευτική τοποθεσία που ήταν ή πόλη, τόπος ιερός, που δικαιολογεί την εκδοχή ότι το όνομα Λάας είναι αρχαία Ασιατική λέξη και σημαίνει «πνεύμα» ή «ουράνιος». Το παραπάνω υποστηρίζω περισσότερο από την προέλευση του ονόματος από την Λάα = πέτρα, άλλωστε δεν θαύμασα έναν μεγαλόπρεπο πέτρινο όγκο, αλλά δύο μαγευτικές κοιλάδες, που χωρίζονται από το βουνό Μαστρολέου, το Ίλιον του Παυσανία κατά πάσα πιθανότητα. Ο περιηγητής που μας παρέδωσε μια πληρέστατη περιγραφή για την τοποθεσία και τα αξιοθέατα της πόλης αλλά και παραδόσεις που είχαν διασωθεί μέχρι το 2ο αιώνα που πραγματοποίησε την περιοδεία του και την παρουσιάζει στα Λακωνικά(κεφ.ΧΧΙV 6-10).
Ο ποταμός Σμήνος 5 σταδια από την πόλη που χύνεται στην θάλασσα στην περιοχή του ακρωτηρίου Πεταλέα πάνω στο οποίο υπήρχε ο ναός της Δικτύννης Αρτέμιδος, πιθανότατα στη θέση της εκκλησίας που υπάρχει σήμερα. Από την βορινή πλευρά την προστασία από την ψύχρα που κατεβάζει ο Ταΰγετος, έχει αναλάβει η Ταρμπόλια, το Κνακάδιον κατά τον Παυσανία. Για μένα το σημαντικό είναι όχι η ταύτιση των ονομάτων των βουνών αλλά οι απτές αποδείξεις της ύπαρξης της πόλης στο συγκεκριμένο χώρο.
Δίκιο είχε και ο Δευκαλίων και η Πύρρα μετά τον κατακλυσμό που από τους λίθους που έριχναν στο όμορφο αυτό τόπο δημιούργησαν ανθρώπους που ίδρυσαν την πόλη.
Την δυτική κοιλάδα διαρρέει ο ποταμός Κρόνος που χύνεται στο Βαθύ, και την ανατολική ένας χείμαρρος που κατηφορίζει από τον Καρβελά. Τα νερά της ενώνει με αυτόν η κρήνη Γαλακώ, που την αναζήτησα αλλά δυστυχώς όχι μόνο δεν ρέει το γαλακτόχρουν νερό της αλλά δεν εντόπισα ούτε σαν τοποθεσία.
Δυτικότερα επεκτείοταν η πόλη στην ευρυτερη περιοχη και καλυπτε στην επικράτεια της και την Ασίνη ………………. Το Αραινο ο ταφος του λα
Όταν βρέθηκα μέσα στο χώρο τα συναισθήματα μου επιβεβαιώθηκαν, περπατούσα εκεί που κάποτε βρέθηκαν ο οικιστής Λας ο Αχιλλέας, οι Διόσκουροι, οι Περίοικοι, και οι κυνηγημένοι Λακεδαιμόνιοι αριστοκράτες από τον τύραννο Νάβη.
Στο ιλιον ο ναός του Διονύσου και στην κορυφή ο Ναός του Ασκληπιού
Στο κΝακάδιο ο Ναός του Απ΄πλλωνος του Καρνείου από εκεί σε απόσταση 30 σταδ’ιων 5550 η τοποθεσία Υψοι μεναό του Ασκληπιου και της Δαφναίας Αρτέμιδος
Γυμναστήριον κοντά στην κρήνη με άγαλμα του Ερμή.
Οναός της Αθηνάς Ασίας στην κορυφή της οπου ήταν παλιά η πόλη
Την ίδρυσαν οι Διόσκουροι ‘όταν σώθηκαν από τους Κόλχους μετα την αργοναυτική
Μπροστά στα τείχη άγαλμα του Ηρακλη και τρόπαιον από τα λάφυρ των Μακεδόνων τμήμα των οποίων όταν ο Φίλιππος ο Ε εισέβαλε στην Λακωνίική το 220-217 αποσπάσθηκαν και λεηλατούσαν τα παράλια αλλά νικήθηκαν από τους Λάους
Απέιχε η πόλη 10 στάδια 1850 από την θάλασσα και 40 από το Γύθειο7400
Θαύμασα την εφορία της γης, τις χιλιόχρονες ελιές και ανέπνευσα τον ίδιο αέρα με τους Λάους, τους κατοίκους της, που δραστηριοποιήθηκαν ανά τους αιώνες στην διαρκή εναλλαγή καλών και άσχημων εποχών της ιστορίας.
Δεν είμαι καθόλου περήφανος για την σημερινή ονομασία της περιοχής, και για τούτο δεν θα την αναφέρω, θα περιμένω όμως υπομονετικά να αντικατασταθεί η πινακίδα που την αναφέρει και οδηγεί το επισκέπτη, κάπου αλλού και όχι στην κρήνη Γαλακώ και στην Λάα.
Χωρίς καμιά προκατάληψη, δεν μπορώ να δεχθώ πώς ή κατοχή, και εγκατάσταση μερικών ανθρώπων για λίγα χρόνια, περίπου μισό αιώνα, μπορεί να βαφτίσει έναν τόπο που ακμάζει από την εποχή του Τρωικού πολέμου.
Δεν θα ήταν υπερβολή κατά την προσωπική μου άποψη και χιλιάδες χρόνια πριν, πράγμα που δεν μπορεί να τεκμηριωθεί όμως ελλείψει ιστορικών στοιχείων.
Τις σκέψεις διέκοψε η ζωηρή παρουσία ενός κοπαδιού με γαλόπουλα, με φρουρό ένα σκύλο και βοσκό έναν αιώνιο Έλληνα. Ο μπάρμπα Παναγιώτης Δεμιράκος όπως μου συστήθηκε αφού χαιρετηθήκαμε. Την παράδοση όμως συνεχίζουν οι Λάοι και στην σημερινοί εποχή, πράγμα που διαπίστωσα από την ολιγόλεπτη κουβέντα μας.
Ένοιωσα την αγάπη του για την ιστορία, το πάθος του και την περηφάνια για αυτά που κουβαλάμε μέσα μας, αλλά και την πίκρα και απογοήτευση που προέρχονται από την αδιαφορία για αυτό τον πλούτο.
‘Η Γαλακώ δεν υπάρχει πια μου είπε, έχει μείνει αυτό το ρεματάκι που ξεκινούσε από την πηγή. Όλη η περιοχή όμως είναι γεμάτη από υπολείμματα που παραπέμπουν στο παρελθόν, με έναν απλό περίπατο θα το διαπιστώσεις και μόνος σου. Πριν από λίγα χρόνια και η οικογένεια σου διατηρούσε κτήματα σε τούτη την περιοχή. Αλήθεια είναι πώς υπήρχαν κάποια κτήματα στον κάμπο όπως είχα ακούσει από τους μπαρμπάδες και τον πατέρα μου τα οποία πουλήθηκαν, δεν φανταζόμουν όμως πώς ήταν στον ιστορικό και θείο τόπο που έβλεπαν τα μάτια μου. Η ιστορία λέει πώς μετά την σφαγή και εκδίωξη των λιγοστών Τούρκων από την περιοχή οι νικητές, Γρηγοράκηδες, Καβαλιεράκηδες, και Πετροπουλάκηδες, μοιράστηκαν τα κατακτηθέντα εδάφη.
Μια απογοήτευση κάλυψε τις αναμνήσεις μου, που την διέκοψε η φωνή του συνομιλητή μου. Ο μπάρμπα Παναγιώτης, όπως γίνεται συνήθως μου διηγήθηκε μια πολύ όμορφη ιστορία των παιδικών του χρόνων γεμάτη μυστήριο, που μπορεί όμως να κρύβει αλήθειες του παρελθόντος.
Όταν ήταν νεαρός έσκαβαν για να κτίσουν κάποια αποθήκη και ό κασμάς κτύπησε ένα πιθάρι μεγάλου μεγέθους. Ήταν παλιό τον ρώτησα ή ήταν κορωνέικο; Δεν δέχτηκε την αμφισβήτηση μου ούτε για αστείο και συνέχισε την διήγησή του.
Το πιθάρι έσπασε και το περιεχόμενο του που ήταν ψιλή άμμος χύθηκε. Το περίεργο ήταν πώς μέχρι την μέση η άμμος ήταν χρυσή και από την μέση και πάνω σκούρου χρώματος. Μέσα στην άμμο ήταν επιμελώς τοποθετημένο ένα άλλο κεραμικό μικρό σε μέγεθος όσο και μια κανάτα.
Το παιδικό μυαλό τότε του Παναγιώτη τον οδήγησε να σκεφτεί θησαυρούς θεωρώντας την σκόνη χρυσόσκονη, και σε αυτό δεν είχε δίκιο αλλά για τους θησαυρούς τα πράγματα είναι ρεαλιστικά.
Δεν έχω την δυνατότητα να αποδείξω τον συνειρμό που με κατέλαβε, όταν άκουσα την ιστορία. Δεν παύει όμως να είναι μία εκδοχή προς διερεύνηση.
Μπορεί να ήταν πράγματι θησαυρός. Το μικρό κεραμικό μία τεφροδόχος, που είχε τοποθετηθεί μέσα σε ένα μεγάλο δοχείο, στο κέντρο, ανάμεσα στο καλό και το κακό της πλάσης που συμβολίζει η σκουρόχρωμη και ανοιχτόχρωμη άμμος.
Το μεσημέρι πλησίαζε και η ζέστη του Αυγούστου ήταν δυνατή. Ο συνομιλητής μου και το κοπάδι του πήραν το δρόμο για το σπίτι, και εγώ συνέχισα μια σύντομη εξερεύνηση στα σημεία που μου υπέδειξε, μήπως ανακαλύψω κάτι ενδιαφέρον.
Η χαρά και η έκπληξή μου ήταν απερίγραπτη, όταν σε μια ξερολιθιά είδα σαν θεμέλιο ένα τμήμα αρχαίου κίονα. Λίγο πιο πέρα είδα και άλλα απομεινάρια, πλήθος θα έλεγα, είτε μόνα τους είτε στοιχεία μέσα σε ξερολιθιές.
Όλα σμιλεμένα και λαξεμένα σε παραλληλεπίπεδους όγκους έτοιμα για τοιχοποιία. Ανασήκωσα ένα ελάχιστα και διαπίστωσα ότι αποτελούσε τμήμα της μετώπης, πάνω από τους κίονες αρχαίου κτίσματος. Ποιος ξέρει μπορεί να είναι μέρος του ναού του Ασκληπιού ή του Διονύσου, που βρίσκονταν στην Λάαν, μαζί με πολλούς άλλους.
Νομίζω πώς εκτός που έκανα τον Παυσανία να ζηλέψει, επιβεβαίωσα ελάχιστα από εκείνα που αναφέρει στα Λακωνικά, και προσπάθησα περιληπτικά να τα κοινοποιήσω και σε όλους εσάς. Ερασιτεχνικά εντελώς, και περισσότερο από καρδιά και όχι από κάποιο επιστημονικό ίστρο, που άλλωστε δεν διαθέτω, παρουσιάζω τις αποκλειστικές φωτογραφίες και το παρόν ελάχιστο φόρο τιμής στους προπάτορες μας Λάους.


http://kariopoliskontostavlifokades.blogspot.com/2009/09/blog-post.html
avatar
ekpaz

Αριθμός μηνυμάτων : 13
Ημερομηνία εγγραφής : 26/11/2009
Ηλικία : 58
Τόπος : Μάνη

http://sites.google.com/site/ekpazpeloponnesou/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Η αρχαία Λάας περιμένει

Δημοσίευση από Γιάννης Ψαρράκης Την / Το Δευ Δεκ 07 2009, 23:06

Μου θύμισε ένα βιβλίο, νομίζω του ζεύγους Γούντ.

Τη μυστική Ιλιάδα.

Γιάννης Ψαρράκης

Αριθμός μηνυμάτων : 656
Ημερομηνία εγγραφής : 03/09/2009

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Η αρχαία Λάας περιμένει

Δημοσίευση από leon78 Την / Το Τρι Δεκ 08 2009, 20:25

Αν και δεν νομίζω να έχουν βάση οι θεωρίες των
συγγραφέων, σε κάποια σημεία έχουν κάποια πειστικότητα.

Ειδικά εκεί στον παραλληλισμό Σείριου - Ωρίωνα, και της καταδίωξης
του Έκτορα απο τον Αχιλλέα.

leon78

Αριθμός μηνυμάτων : 22
Ημερομηνία εγγραφής : 21/09/2009

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Η αρχαία Λάας περιμένει

Δημοσίευση από ekpaz Την / Το Τετ Δεκ 09 2009, 05:19

Δυστυχώς δεν έχω διαβάσει τό βιβλίο.
Πάντως η συγκεκριμένη τοποθεσία είναι πραγματική, και η ύπαρξη της επιβεβαιώνεται τουλάχιστον από τήν εποχή της Αργοναυτικής εκστρατείας, και του Τρωικού πολέμου.
Στην πλέον πρόσφατη ιστορία παίζει σημαντικό ρόλο στό Κοινό τών Ελευθερολακώνων.
Έκτοτε παύει να έχει σημάδια ζωής.
Πρέπει να είναι υπεύθυνος ο Αλάριχος, ή οι επιδρομές τών Αράβων, ή γιατί όχι και οί Βυζαντινοί να έβαλαν τό χεράκι τους "διπλωματικα".
Τό 375 μ.χ. σενέβη και ο μεγάλος σεισμός στόν Λακωνικό.
avatar
ekpaz

Αριθμός μηνυμάτων : 13
Ημερομηνία εγγραφής : 26/11/2009
Ηλικία : 58
Τόπος : Μάνη

http://sites.google.com/site/ekpazpeloponnesou/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης